നിങ്ങളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ എങ്ങനെ ഗ്നു/ലിനക്സ്‌ മള്‍ട്ടിപ്പിള്‍ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ സിസ്റ്റമാറ്റിക് ആയി ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യാം?

ഡിസ്ക് പാര്‍ടീഷനിംഗ് എന്നത് ഒരു കലയാണ്‌. ഓരോ പാര്‍ടീഷനുകളും എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് എന്ന് വ്യക്തമായ ധാരണ ഉള്ളവര്‍ക്കെ കൃത്യമായും ശാസ്ത്രീയമായും പാര്‍ടീഷന്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. ആ കഴിവ് നിങ്ങള്‍ക്കും ആര്‍ജ്ജിക്കാം. Home എന്തിനുള്ളതാണ്? swap ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്തിനു വേണ്ടിയാണ്? root നു എത്ര വലുപ്പം വേണം? തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാല്‍ മാത്രമേ ഒരു ഗ്നു/ലിനക്സ്‌ സിസ്റ്റം കൃത്യമായി / ഫലപ്രദമായി ഭാഗം തിരിക്കാന്‍ കഴിയൂ.

നിങ്ങളുടെ ഹാര്‍ഡ് ഡിസ്കില്‍ 500 GB സ്പേസ് ഉണ്ടെന്നു കരുതുക. RAM 3 ജീബിയും. ഡെബിയന്‍  / ഉബുണ്ടു / മിന്റ്  / ക്രഞ്ച്‌ ബാംഗ് തുടങ്ങിയ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ ആണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യേണ്ടത്. ഈ നാല്  ഓപ്പറേറ്റിംഗ്  സിസ്റ്റങ്ങളില്‍ മിന്റ് ആണ് നിങ്ങളുടെ ഡീഫോള്‍ട്ട് ഓ.എസ്. ഇതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി എങ്ങനെ പാര്‍ടീഷന്‍ ചെയ്യണം / ഏതു ക്രമത്തില്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യണം? ഏതൊക്കെ പാര്‍ടീഷനുകള്‍ കോമണ്‍ ആക്കണം?

TIP : പാര്‍ടീഷന്‍ ചെയ്യാന്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമം ഒരല്‍പം പഴയ ഡെബിയന്‍ ബൂട്ട് സീഡി തന്നെയാണ്. Lenny അല്ലെങ്കില്‍ Sarge

SWAP

ഇത് എല്ലാ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ക്കും കോമണ്‍ ആയി ഉപയോഗിക്കാം. സാധാരണ ഗതിയില്‍ എത്ര ജീബി റാം ഉണ്ടോ അതിന്റെ ഇരട്ടി ജീബി ആണ് സ്വാപ്പിനു നല്‍കുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്  മൂന്നു ജീബി റാം ഉള്ളതിനാല്‍ സ്വാപ് ആറു ജീബി നല്‍കുക.

കുറിപ്പ് : വിര്‍ച്ച്വല്‍ മെമ്മറി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് swap പാര്‍ട്ടീഷനുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ RAM-ല്‍ ഡേറ്റാ സൂക്ഷിക്കുവാന്‍ ആവശ്യമുളള സ്ഥലം ലഭ്യമല്ലെങ്കില്‍ ഡേറ്റാ swap പാര്‍ട്ടീഷനിലേക്കു് എഴുതപ്പെടുന്നു. പക്ഷെ 32 ബിറ്റ് ഓ.എസ്. ആണ് നിങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അതിനു അഡ്രസ്‌ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന RAM-നും  വിര്‍ച്വല്‍ മെമ്മറിയ്ക്കും പരിമിതിയുണ്ട്. 32 ബിറ്റ് ഓ.എസുകള്‍ക്ക് പരമാവധി 3 ജീബി RAM വരെ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാനാവൂ. ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളില്‍ swap പാര്‍ട്ടീഷനുകള്‍ക്ക് പ്രസക്തിയില്ല. എങ്കിലും ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ RAM=SWAP എന്ന കണക്കില്‍ RAM-നു തുല്യമായ അളവില്‍ SWAP സ്പേസ് നല്‍കുന്ന രീതിയാണ് പലരും അവലംബിക്കുന്നത്. മറിച്ച് 64 ബിറ്റ് ഓ.എസ്. ആണ് നിങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കില്‍ swap പാര്‍ട്ടീഷനുകള്‍ പ്രസക്തമാണ്.

HOME

ഇത് ഉപയോക്താവിന്റെ സൗകര്യം അനുസരിച്ച് എല്ലാ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ക്കും കോമണ്‍ ആയോ അല്ലാതെയോ ഉപയോഗിക്കാം. കോമണ്‍ ആയി ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാനുള്ളത് ഓരോ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനിലും ഒരേ യൂസര്‍ നെയിം വരാന്‍ പാടില്ല എന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഡെബിയനില്‍ tom എന്ന യൂസര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ tom എന്ന അതേ പേരില്‍ മിന്റില്‍ ഒരു യൂസറെ സൃഷ്ടിക്കരുത് എന്നതാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്‌താല്‍ home ഡയറക്ടറിയില്‍ ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട യൂസറിന്റെ ഫയലുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും എന്നതാണ്. ചുരുക്കത്തില്‍ ഡാറ്റ ലോസ് സംഭവിക്കും എന്ന് സാരം.  ഹോമിനു നമുക്ക് ഒരു 300 ജീബി വീതിച്ചു നല്‍കാം. കോമണ്‍ ആയി ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ മറ്റൊന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ഈ ഒരൊറ്റ extended partition അങ്ങനെ തന്നെ ഓരോ ഡിസ്ട്രോകള്‍ക്കും നമുക്ക് ഉപയോഗിക്കാം. അതല്ല ഓരോ ഡിസ്ട്രോകള്‍ക്കും സ്വതന്ത്രമായ ഹോം തന്നെ വേണം എന്നുള്ളവര്‍ ഈ പാര്‍ടീഷന്‍ നാല് ലോജിക്കല്‍ പാര്‍ടീഷനുകള്‍ ആയി പിന്നെയും വിഭജിക്കണം. ഈ ഓരോ പാര്‍ടീഷനുകളുടെയും പേരുകള്‍ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകത്തക്കവണ്ണം ഒരു കടലാസ്സില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും കുറിച്ച് വയ്ക്കുകയും ചെയ്യണം. പിന്നീട് ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ സമയത്ത് ഈ കുറിപ്പുകള്‍ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി വേണം ഓരോ ലോജിക്കല്‍ പാര്‍ടീഷനുകളിലേക്കും ഹോം കാണിച്ചു കൊടുക്കാന്‍

ROOT

ബാക്കിയുള്ള സ്പേസ് നമുക്ക് റൂട്ടിന് നല്‍കാം. ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് ഏതാണ്ട് 190 ചില്ലറ ജീബി സ്പേസ് ആണ്. ഇതിനെ 40 വീതം ജീബി ഉള്ള ലോജിക്കല്‍ പാര്‍ടീഷനുകളായി പിന്നെയും വിഭജിക്കുക. ഈ ഓരോ പാര്‍ടീഷനുകളുടെയും പേരുകളും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകത്തക്കവണ്ണം ഒരു കടലാസ്സില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും കുറിച്ച് വയ്ക്കുകയും ചെയ്യണം. പിന്നീട് ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ സമയത്ത് ഈ കുറിപ്പുകള്‍ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി വേണം ഓരോ ലോജിക്കല്‍ പാര്‍ടീഷനുകളിലേക്കും റൂട്ട് കാണിച്ചു കൊടുക്കാന്‍. ശരിക്കും റൂട്ടിന് ഒരു 20-30 ജീബി സ്പേസ് ധാരാളം മതി. എന്നിരിക്കിലും മറ്റു മൂന്ന് ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ക്കും 40 വച്ചും മിന്റിനു ശേഷിക്കുന്ന സ്പേസും നല്‍കുക.

പാര്‍ട്ടീഷനിംഗ് കഴിഞ്ഞാലുടന്‍ താഴെ പറയുന്ന കമാന്‍ഡ് നല്‍കി എല്ലാ പാര്‍ടീഷനുകളുടെയും ലിസ്റ്റ് എടുക്കുക.

cfdisk -Ps /dev/hda > destinationFileName

ഈ കമാന്‍ഡ് എക്സിക്യൂട്ട് ചെയ്തു കഴിയുമ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടീഷന്‍ ടേബിള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു ലിസ്റ്റ് ആയി ഒരു ഫയലില്‍ ലഭിക്കുന്നു. ഈ ഫയല്‍ / ലിസ്റ്റ് നിങ്ങള്‍ക്കു വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവും വിധം എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തോ എഴുതിയോ പിന്നീടുള്ള ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കാം. ഈ ഡോക്യുമെന്റ് ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും അരുത്.

എന്താണ് ഇത്തരത്തില്‍ പാര്‍ട്ടീഷന്‍ ചെയ്തത് കൊണ്ടുള്ള ഗുണം?

ഒരു ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്റെ  പുതിയ പതിപ്പുകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഡിസ്ക് / പാര്‍ട്ടീഷന്‍ ഫോര്‍മാറ്റ് ചെയ്തു വീണ്ടും ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുന്ന രീതി ഒഴിവാക്കാം. ഡേറ്റ ലോസ് പൂര്‍ണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കാം. പക്ഷെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന് മാത്രം. അല്ലെങ്കില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ കൈ വിട്ടുപോകും.

ബാദ്ധ്യതാ നിരാകരണം

ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ സ്വയം പരീക്ഷിച്ചതും ഈ രംഗത്തെ വിദഗ്ദ്ധരുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതാണ്. എന്നിരിക്കിലും ഇത് സ്വയം പരീക്ഷിക്കുന്നത് ഒരാള്‍ അയാളുടെ സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വത്തിലായിരിക്കണം. മറിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളുടെ അനന്തരഫലങ്ങള്‍ക്കു ലേഖകന് യാതൊരു ബാധ്യതയും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല.

Advertisements

ആര്‍ച്ചിന്റെ പുലിമടയിലേയ്ക്കൊരു യാത്ര.

ഏതാണ്ട് ഒരു ദശാബ്ദക്കാലമായി ഡെബിയനുമായുള്ള ദീര്‍ഘകാലബന്ധത്തിന് ഒരല്പവിരമാമിട്ടുകൊണ്ട് ആര്‍ച്ച് ലിനക്സിനെ അടുത്തു പരിചയപ്പെടാന്‍ ഒരു ചെറിയ ശ്രമം നടത്തിനോക്കുകയാണ്. വളരെ പഴയ ഒരു അസ്യൂസ് ബോര്‍ഡില്‍ (M2N68-AM Plus) സെംപ്രോണ്‍ പ്രോസ്സസ്സറില്‍ ( AMD Sempron, version: 15.6.3, 2800MHz, 64 bits, 200MHz) വെറും രണ്ടു ജീബി മെമ്മറി ഉപയോഗിച്ച് ഡെബിയന്‍ ലോഡ് ചെയ്തപ്പോള്‍ വലിഞ്ഞു വലിഞ്ഞു ഒടുക്കം അടിയറവു പറഞ്ഞതോടെ ഇനി ഇതിലും ലൈറ്റ് ആയ ഡിസ്ട്രോകള്‍ ട്രൈ ചെയ്യാമെന്നു കരുതിയതാണ് ആര്‍ച്ചുമായി ഒരു ബന്ധം തുടങ്ങാന്‍ കാരണമായത്. ഉബുണ്ടു കസ്റ്റമൈസ് ചെയ്തെടുത്ത എല്‍. എക്സ്. എല്‍. ഇ യും ക്രഞ്ച്ബാംഗും വരെ അടിയറവു പറഞ്ഞതോടെ ആര്‍ച്ച് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്യാമെന്നു വയ്ക്കുകയായിരുന്നു. നേരേ ആര്‍ച്ച് ട്രൈ ചെയ്തപ്പോള്‍ പ്രശ്നം നേരിട്ടെങ്കിലും പിന്നെ ആര്‍ച്ച് ബാംഗ് ഇന്സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത വിധം സ്റ്റെബിലിറ്റി കണ്ട് ഒന്നു ഞെട്ടി എന്നു വേണം പറയാന്‍.

Arch Linux Wall paper

ആര്‍ച്ച് ലിനക്സ് വാള്‍ പേപ്പര്‍

ലിനക്സ് ഉപയോക്താക്കള്‍ക്ക് സ്ഥിരമമായി പണി തരിക എന്നതാണല്ലോ എന്‍വിഡിയയുടെ ഒരിത്. ഇവിടെയും ആദ്യം അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് ഡെബിയനും മറ്റും അടിയറവു പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ ആര്‍ച്ച് ബാംഗിനു മുന്നില്‍ എന്‍വിഡിയയുടെ ഉമ്മാക്കി നടന്നില്ല. ഇത്ര പഴയ ഹാര്‍ഡ്‍വെയറിലും ഭംഗിയായി ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ ഇനി ആര്‍ച്ച് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാലെന്താ എന്നൊരു ചിന്തയാണിപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍.

ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷനിംഗ്

എന്താണ് ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷൻ?

തികച്ചും വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഗ്നു/ലിനക്സ്‌ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യുമ്പോൾ എപ്രകാരം ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷൻ ചെയ്യണം എന്നതിനെപ്പറ്റി ഒരു ചെറിയ മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശം ഇവിടെ എഴുതിയുണ്ടാക്കുകയാണ്.

ചില കുറിപ്പുകൾ

വളരെ ഉയർന്ന വ്യാപ്തിയുള്ള ഡിസ്ക് ഡിസ്ക് ഡ്രൈവുകൾ വിപണിയിലെത്തിയപ്പോൾ മുതലാണ് ഇവ ഫോർമാറ്റ് ചെയ്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു വലിയ സ്പേസ് ആയി സൂക്ഷിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാങ്കേതികപ്രശ്നങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നത്. ഇത്തരം ഉയർന്ന വ്യാപ്തിയുള്ള ഡ്രൈവുകൾ ലഭ്യമാക്കുന്ന കൂടുതല്‍ സ്ഥലം എപ്രകാരം മാനേജ് ചെയ്യും എന്നതിലെ അവ്യക്തതയായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങൾ ഉയർന്നു വരാനുള്ള കാരണം. കൂടുതല്‍ വലിപ്പമുളള വലിയ ഡ്രൈവുകളെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ഫയല്‍ സിസ്റ്റങ്ങള്‍ക്കും ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങൾക്കും പിന്തുണയ്ക്കുവാന്‍ സാധിച്ചുവെങ്കിലും ചുരുക്കം ചിലതിനു പിന്തുണ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വലിയൊരു ഡിസ്കിനെ ചെറിയ പാർട്ടീഷനുകള്‍ ആയി വേർതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഈ പ്രശ്നത്തിനുളള ഏക പരിഹാരം. ഓരോ പാർട്ടീഷനും വെവ്വേറെ ഡിസ്ക് എന്നവണ്ണം ലഭ്യമാക്കി കൊണ്ടാണ് ഇത് സാധ്യമാക്കുന്നത്.

സാധാരണ ഗ്നു/ലിനക്സ്‌ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് മിക്കവാറും അവ്യക്തമായ ധാരണ മാത്രമുള്ള ഒരു മേഖലയാണ് ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷനിംഗ്. ഇൻസ്റ്റലേഷന്റെ ഈ ഘട്ടമെത്തുമ്പോൾ മിക്കവരും വഴി മുട്ടി നില്ക്കുകയാണ് പതിവ്. ഇതിനു കാരണം ലിനക്സിന്റെ ഫയൽ സിസ്റ്റവുമായുള്ള പരിചയക്കുറവാണ്. ഓരോ വ്യക്തികളും കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അവരവരുടെ ആവശ്യമനുസരിച്ചാണ്. രാമന്റെ ആവശ്യമായിരിക്കില്ല ഭാസിയുടെ ആവശ്യം. അബ്ദുള്ളയുടെ ആവശ്യം മറ്റൊന്നായിരിക്കാം. ജോണ്‍ കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നെറ്റ് ബ്രൌസ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് എങ്കിൽ സീതയുടെ ഉപയോഗം ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനിംഗ് ആയിരിക്കാം. നാരായണൻ പ്രോഗ്രാമറും ജനാർദ്ദനൻ വീഡിയോ എഡിറ്ററുമാണ് – ഓരോരുത്തരുടേയും ആവശ്യം തികച്ചും വിഭിന്നമാണ്. വിഭിന്നമായ ഇത്തരം ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ഹാർഡ് ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷനിംഗും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.

ഹാർഡ് ഡിസ്കിനെ വിർച്വൽ ആയി വിഭജിച്ചു പല പാർട്ടീഷനുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ പല സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് fdisk. fdisk ഉപയോഗിച്ച് ഹാർഡ് ഡിസ്കിനെ പ്രൈമറി / എക്സ്റ്റന്റഡ് / ലോജിക്കൽ പാർട്ടീഷനുകൾ ആയി വിഭജിക്കാം.

പ്രൈമറി / ലോജിക്കൽ / എക്സ്റ്റന്റഡ് പാർട്ടീഷനുകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

  1. ഒരു ലോജിക്കല്‍ ഡ്രൈവ് മാത്രം അടങ്ങുന്ന ഒരു ഹാര്‍ഡ് ഡ്രൈവു് ആണു് പ്രൈമറി പാര്‍ട്ടീഷന്‍. ഒരു പാര്‍ട്ടീഷന്‍ ടേബിളില്‍ മൂന്ന് പ്രൈമറി പാര്‍ട്ടീഷനില്‍ കൂടുതല്‍ നല്‍കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല.
  2.  നാലു പാർ‍ട്ടീഷനുകളിൽ കൂടുതൽ വേണ്ടി വരുമ്പോൾ മൂന്നു പ്രൈമറി പാർട്ടീഷനുകൾക്ക് പുറമേ ഒരു എക്സ്റ്റെന്‍ഡഡ് പാര്‍ട്ടീഷന്‍ കൂടി ഉണ്ടാക്കി അതിനെ വീണ്ടും ലോജിക്കൽ പാർട്ടീഷനുകൾ ആയി വിഭജിച്ച്‌ കൂടുതൽ പാർട്ടീഷനുകൾ ഉണ്ടാക്കാം. എത്ര ലോജിക്കല്‍ പാർട്ടീഷനുകള്‍ ഉണ്ടാക്കാം എന്നതിന് ഒരു വ്യക്തമായ ഉത്തരമില്ല, എന്നിരുന്നാലും, ലിനക്സ്‌ സിസ്റ്റത്തിൽ പാർട്ടീഷനുകള്‍ ലഭ്യമാക്കുന്ന പ്രത്യേകരീതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ഡിസ്ക് ഡ്രൈവിൽ 12 ലോജിക്കല്‍ പാർട്ടീഷനുകളില്‍ കൂടുതല്‍ പാടില്ല.

ഏതൊക്കെ പാർട്ടീഷൻ വേണം?

വലിയ ഒരു ഡിസ്ക് (വണ്‍ റ്റീബി എന്ന് തന്നെ കരുതിക്കോളൂ) ഒരൊറ്റ പാർട്ടീഷൻ ആയി നിങ്ങൾക്ക് ഗ്നു/ലിനക്സ്‌ ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്യാം. പക്ഷെ വ്യത്യസ്ത പാർട്ടീഷനുകൾ ഉണ്ടാക്കി അതിലേയ്ക്ക് ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്യുന്നതാണ് അഭികാമ്യം. നിങ്ങളുടെ ഡിസ്കിലുള്ള സ്ഥലം എങ്ങനെ ലഭ്യമാക്കേണമെന്നു തീരുമാനിക്കുന്നതിനായി നിങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നതിനുള്ള ചില സൂചനകൾ മാത്രമാണിത്.

ഒരു ലിനക്സ്‌ സിസ്റ്റത്തിൽ വേണ്ട അടിസ്ഥാന പാർട്ടീഷനുകൾ

ക്രമ നമ്പർ പാർട്ടീഷൻ നാമം വിശദീകരണം
1 / / (അല്ലെങ്കില്‍ റൂട്ട്) പാര്‍ട്ടീഷനാണു് ഡയറക്ടറി ശൈലിയില്‍ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ളതു്. സിസ്റ്റം അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനുള്ള അക്കൌണ്ടിന്റെ ഹോം ഡയറക്ടറി ആണ് /root ഡയറക്ടറി /root (ഇത് “സ്ലാഷ്-റൂട്ട്” എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു).
2 /usr സിസ്റ്റത്തിലുള്ള മിക്ക സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളും /usr ഡയറക്ടറിയില്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വതവേയുള്ള സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ സെറ്റ് ഇന്‍സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യുന്നതിനായി, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞതു് 4 GB എങ്കിലും സ്ഥലം നല്‍കേണ്ടതാണു്
3 /home ഹോം പാർട്ടീഷനിലാണ് യൂസറുടെ ഫയലുകൾ എല്ലാം സേവ് ചെയ്യുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നിങ്ങളുടെ കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗത്തെ മുൻനിർത്തി ഹോം പാർട്ടീഷന് എത്ര വലുപ്പം നല്കണമെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിക്കുക. എത്ര മാത്രം ഡിസ്ക് സ്പേസ് നാം ഉപയോഗിക്കും എന്ന് മുൻകൂട്ടി അറിയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ കഴിയുന്നത്ര വലിയ സൈസിൽ ഹോം പാർട്ടീഷൻ ഉണ്ടാക്കുക.
/home പാര്‍ട്ടീഷന്‍ എന്‍ക്രിപ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതു് നന്നായിരിക്കും. കാരണം അതിൽ സെന്‍സിറ്റീവ് ഡേറ്റ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു്, ആധികാരികത ഇല്ലാത്ത ഉപയോക്താക്കളെ, അവര്‍ക്കു് സ്റ്റോറേജ് ഡിവൈസിലേക്കു് പ്രവേശനമുണ്ടെങ്കിലും, പാര്‍ട്ടീഷനുകളിലുള്ള ഡേറ്റാ ലഭ്യമാക്കുന്നതില്‍ നിന്നും തടയുന്നു.
4 /var താൽക്കാലികമായി ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുന്ന പാക്കേജ് പരിഷ്കരണങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെയാണ് സൂക്ഷിക്കുന്നത്. /var ഡയറക്ടറി അടങ്ങുന്ന പാര്‍ട്ടീഷനില്‍ ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുവാന്‍ ബാക്കിയുള്ളവ സൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള സ്ഥലം ലഭ്യമെന്നു് ഉറപ്പ് വരുത്തുക.
5 /boot നിങ്ങളുടെ സിസ്റ്റത്തില്‍ ഇന്‍സ്റ്റോള്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ള ഓരോ കേര്‍ണലിനും /boot പാര്‍ട്ടീഷനില്‍ കുറഞ്ഞതു് 10 MB എങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടു്. നിങ്ങള്‍ ഇനിയും കേര്‍ണലുകള്‍ ഇന്‍സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യുന്നതു് വരെ /boot പാര്‍ട്ടീഷന്റെ സ്വതവേയുള്ള 250 MB വ്യാപ്തി മതിയാവും.
6 swap ഒരു swap പാര്‍ട്ടീഷന്‍ (കുറഞ്ഞത് 256 MB) —- വിര്‍ച്ച്വല്‍ മെമ്മറി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി സ്വാപ്പ് പാര്‍ട്ടീഷനുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതായതു്, പ്രക്രിയകള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ RAM-ല്‍ ഡേറ്റാ സൂക്ഷിക്കുവാന്‍ ആവശ്യമുളള സ്ഥലം ലഭ്യമല്ലെങ്കില്‍, ഡേറ്റാ swap പാര്‍ട്ടീഷനിലേക്കു് എഴുതപ്പെടുന്നു.

ഉത്തമമായ പാര്‍ട്ടീഷനിങ് രീതി എന്ന രേഖയിൽ റെഡ് ഹാറ്റ്‌ ലിനക്സിന്റെ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റിൽ പറയുന്നത് പ്രകാരം താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ പാർട്ടീഷൻ ചെയ്യുന്നതാണ് ഉത്തമം

  1. ഒരു swap പാര്‍ട്ടീഷന്‍
  2. ഒരു /boot പാര്‍ട്ടീഷന്‍
  3. ഒരു / പാര്‍ട്ടീഷന്‍
  4. ഒരു home പാര്‍ട്ടീഷന്‍

മേൽപ്പറഞ്ഞ പാർട്ടീഷനുകളിൽ നിന്ന് /boot പാർട്ടീഷൻ ഒഴിവാക്കാം, പകരം /var, /usr എന്നീ പാർട്ടീഷനുകൾ ചേർക്കാം. (ഇത് കൂടാതെ നിങ്ങളുടെ സൌകര്യാർത്ഥം ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു പേരിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള പാർട്ടീഷനും നിർമ്മിക്കാവുന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഞാൻ ഡെബിയൻ ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്യുമ്പോൾ dbnrepo എന്നോ മറ്റോ ഉള്ള ഒരു പേരിൽ ഒരു പാർട്ടീഷൻ ഉണ്ടാക്കി അതിലാണ് ഡെബിയൻ സീഡികൾ മുഴുവനും കോപ്പി ചെയ്തു വയ്ക്കുന്നത്.)
500 ജീബിയോ അതിനു മുകളിലോ (ചിലപ്പോൾ 1, 2 റ്റീബി വരെയൊക്കെ പോകും. വരും കാലങ്ങളിൽ റ്റീബി മാറി പീബിയും ഈബിയും ഒക്കെ ആയേക്കാം) ഒക്കെയുള്ള ഡിസ്ക് ഡ്രൈവുകളാണ് ഇപ്പോൾ മിക്കവരും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഒരു 1 റ്റീബി ഹാർഡ് ഡിസ്ക് മുഴുവനായയോ ഭാഗികമായോ എങ്ങനെ ഗ്നു/ലിനക്സിനു വേണ്ടി പാർട്ടീഷൻ ചെയ്യാമെന്ന് ചെറിയൊരു രൂപരേഖ ഇവിടെ നൽകുന്നു:

ക്രമ നമ്പർ പാർട്ടീഷൻ നാമം വിശദീകരണം
1 / (root) 15 ജീബി
2 /usr 30 ജീബി
3 /var 30 ജീബി
4 swap 4 ജീബി
5 /home ബാക്കിയുള്ള സ്പേസ് മുഴുവനും / അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യമായത്ര സ്ഥലം. ബാക്കി സ്ഥലം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അണ്‍പാർട്ടീഷൻഡ് സ്പേസ് ആയി നീക്കിയിടുക.

പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം

നിങ്ങൾ ഡിസ്ക് പാർട്ടീഷൻ ചെയ്യുമ്പോൾ പിന്നീട് ഓർത്തിരിക്കത്തക്കവിധം അത് വ്യക്തമായി എവിടെയെങ്കിലും കുറിച്ച് വയ്ക്കുക. നിർണ്ണായകമായ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അത് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും, തീർച്ച. കഴിയുമെങ്കിൽ അതിന്റെ ഒരു സ്ക്രീൻ ഷോട്ടോ ക്യാമറ ഷോട്ടോ തന്നെ എടുത്തു വയ്ക്കുക.

അവലംബം:

  1. https://access.redhat.com/site/documentation/ml-IN/Red_Hat_Enterprise_Linux/6/html/Installation_Guide/s2-diskpartrecommend-x86.html
  2. https://access.redhat.com/site/documentation/ml-IN/Red_Hat_Enterprise_Linux/6/html/Installation_Guide/s2-diskpartrecommend-x86.html
  3. http://entubuntu.blogspot.in/2012_05_01_archive.html

വാൽക്കഷണം

ഇന്നലെയാണ് ഞാൻ ഡെബിയൻ വീസി ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്തത്. മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രകാരം തന്നെ പാർട്ടീഷൻ ചെയ്തു. കൂടാതെ ഡെബിയൻ വീസിയുടെ റിപ്പോ ഡീവിഡികൾ കോപ്പി ചെയ്യാൻ വേണ്ടി മാത്രം wrepo (ച്ചാൽ, വീസി റിപ്പോസിറ്ററി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ) എന്ന ഒരു അധിക പാർട്ടീഷൻ കൂടി ഇൻസ്റ്റോൾ സമയത്ത് തന്നെ നിർമ്മിച്ചു. (ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് തന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു പാർട്ടീഷൻ നിർമ്മിച്ചാൽ അത് സ്വമേധയാ തന്നെ ഈ പാർട്ടീഷനെ മൌണ്ട് ചെയ്തോളും, അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നമ്മൾ പോയി മാനുവൽ ആയി മൌണ്ട് ചെയ്യേണ്ടി വരും)

പിന്നീട് wrepo പാർട്ടീഷനിൽ disk01 മുതൽ disk10 വരെയുള്ള പത്തു ഫോൾഡറുകൾ ഉണ്ടാക്കി

ഡീവിഡി ഡ്രൈവിൽ മീഡിയ ഇട്ട ശേഷം cp -Rf * /wrepo/disk01 എന്ന കമാൻഡ് നല്കി കോപ്പി ചെയ്തു. അപ്രകാരം പത്തു ഡീവിഡികളും wrepoയിലെ അതതു ഫോൾഡറുകളിലേയ്ക്ക് കോപ്പി ചെയ്തു. അതിനു ശേഷം /etc/apt ഫോൾഡറിലെ sources.lst എന്ന ഫയൽ എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു. സീഡിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ലൈനുകളും # ചേർത്ത് കമന്റ്‌ ചെയ്ത ശേഷം deb file:/wrepo/disk01/ ./ എന്ന ലൈനുകൾ കൂട്ടി ചേർത്തു. (sources.lst ഫയൽ കാണുവാൻ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക്കുക)

ഡെബിയൻ പ്രവർത്തക സംവിധാനത്തിന്റെ നിലവിലെ സ്ഥിരതയുള്ള പതിപ്പായ വീസിയുടെ സന്നിവേശന(ഇൻസ്റ്റാളേഷൻ)ത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളും ചിത്രങ്ങൾ സഹിതം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക