മാര്‍ച്ച് 8 അന്തര്‍ദ്ദേശീയ വനിതാദിനം.

അങ്ങനെ വീണ്ടുമൊരു അന്തര്‍ദ്ദേശീയ വനിതാദിനം കൂടി കടന്നു പോകുന്നു. ആണ്‍-പെണ്‍ സമത്വം, സ്ത്രീയുടെ സാമൂഹികഔന്നത്യം എന്നിവയൊക്കെയായിരിക്കും എന്നത്തെയും പോലെ ഈ പെണ്‍ദിനത്തിന്റേയും പ്രധാനവിഷയം. സ്ത്രീയെ ശക്തയാക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിലേറെയും സൗന്ദര്യ വര്‍ദ്ധകവസ്തുക്കളുടെ വ്യാപാരികളാണെന്നുള്ളതാണു് കൗതുകകരമായ വസ്തുത. ഇവരൊക്കെത്തന്നെയാണു് സ്ത്രീയെ ഒരൊന്നാന്തരം കച്ചവടച്ചരക്കാക്കി ഇവരുടെ വിപുലമായ ഉല്‍പ്പന്നനിരകളുടെ അടിമകളാക്കി പുരുഷനു് മൊത്തക്കച്ചവടം ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നതു്.

പത്രങ്ങളും ചാനലുകളും നയിക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്നതും ഇവരൊക്കെത്തന്നെ. കാണുമ്പോള്‍ തമാശ തോന്നും, സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തെപ്പറ്റി ഘോരഘോരം വായിട്ടലയ്ക്കുന്ന സ്ത്രീവാദിസാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകയുടെ സംസാരം ബലമായി തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു് അവതാരകന്‍ ബ്രേക്ക് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഉടന്‍ തന്നെ വരുന്നതു് ഭര്‍ത്താവിന്റെ വസ്ത്രമലക്കിക്കൊണ്ടു് മുറിയിലേയ്ക്കു കടന്നുവരുന്ന ഭാര്യയോടു് അലസമായി “മീനൂ ചായ” എന്നാജ്ഞാപിക്കുന്ന മെയില്‍ ഷോവനിസ്റ്റ് പരസ്യം. തുടര്‍ന്നു വരുന്നൂ, “നിന്റെ കൈയ്യുടെ ജോലി ഇരട്ടിയാക്കിയല്ലോ ഇവന്‍” എന്നു് മരുമകളോടു് പരിതപിക്കുന്ന അമ്മായിയമ്മയുടെ പരസ്യം. “ചര്‍മ്മം കണ്ടാല്‍ പ്രായം തോന്നുകയേയില്ല” എന്നു ചിലച്ചുതുടങ്ങി തൊട്ടടുത്ത പരസ്യം. “ഇനി പിന്നിലീരിക്കാന്‍ എന്നെക്കിട്ടില്ല” എന്ന നവയുഗവനിതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനമാണു് അടുത്ത പരസ്യത്തിലെ ഇതിവൃത്തം. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം പക്ഷേ അവളെ വിപണിയുടെ ഇരയാക്കാനുള്ള ഗൂഢാലോചനയാണെന്നൊന്നും അവള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്നു മാത്രം.

അപ്പോള്‍ വാസ്തവത്തിലെന്താണീ വനിതാദിനം? വിപണിയുടെ സ്പോണ്‍സര്‍ഷിപ്പില്‍ മാദ്ധ്യമവ്യഭിചാരക്കാര്‍ വിറ്റഴിക്കുന്ന തരംതാണ ഒരുല്പന്നം മാത്രമോ?

ആരു പറഞ്ഞു വൈദികര്‍ മുഴുവന്‍ കുറ്റവാളികളും ബലാല്‍സംഗവീരന്മാരുമാണെന്നു്?

ഈ പോസ്റ്റിനു് ആധാരമായ സണ്‍‍ഡേശാലോമില്‍ വന്ന ലേഖനം [https://sundayshalom.com/?p=12671] പേസ്റ്റ്ബിന്നില്‍ കോപ്പി ചെയ്തിരിക്കുന്നു [http://pastebin.com/5D2Yynqp].

ബഹുമാനപ്പെട്ട കത്തോലിക്കാ തിരുസഭയ്ക്കു്, ആരു പറഞ്ഞു വൈദികര്‍ മുഴുവന്‍ കുറ്റവാളികളും ബലാല്‍സംഗവീരന്മാരുമാണെന്നു്? കൊട്ടിയൂരില്‍ നടന്ന സംഭവത്തിലെ യഥാര്‍ത്ഥപ്രതി ആ വൈദികനല്ല, ആകമാന കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്കു കീഴിലൂള്ള ബ്രഹ്മചര്യവ്രതമേറ്റിട്ടുള്ള ഒരു വൈദികരും കൊട്ടിയൂരിലെ വൈദികന്‍ നടത്തിയ പാതകത്തില്‍ പ്രതിസ്ഥാനത്തില്ല. കുറ്റം ചെയ്ത വൈദികനെ മൗനമായി പിന്തുണച്ച, അദ്ദേഹത്തെ വിദേശത്തേയ്ക്കയച്ചു രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച സഭയാണു് ഇവിടെ പ്രതിസ്ഥാനത്തു നില്‍ക്കുന്നതു്. തെറ്റു് ആര്‍ക്കും സംഭവിക്കാം. വൈദികര്‍ക്കും സന്യാസിനികള്‍ക്കും ഒക്കെ തെറ്റു സംഭവിക്കാം, അവരെല്ലാം മനുഷ്യരാണു്. പക്ഷെ സഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ മൗതികശരീരമാണു്, സഭയ്ക്കു് തെറ്റു സംഭവിച്ചു കൂടാ. സഭയ്ക്കു് തെറ്റു സംഭവിച്ചാല്‍ എന്താണു് നാം മനസ്സിലാക്കുക, അപ്പോള്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ മൗതികശരീരം എവിടെ പോയി? തെറ്റു സംഭവിച്ചാല്‍ അതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ എത്രയോ മഹത്തരമാണു് അതു് അംഗീകരിച്ചു് മാപ്പു് ചോദിക്കുക എന്നതു്!

പിന്നീടു് ലേഖനത്തില്‍ നിന്നു് വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ഖണ്ഡിക വായിച്ചപ്പോള്‍ അറപ്പാണു് തോന്നിയതു്.

ഇവിടെ തെറ്റില്‍ പങ്കുകാരിയായ കുട്ടിയുടെ പ്രായം 15ന് മുകളിലാണ്. എന്റെ മകളുടെ സ്ഥാനത്ത് ആ കുട്ടിയെ കണ്ട് പറയുകയാണ്. മോളെ നിനക്കും തെറ്റുപറ്റി. നാളെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ നീ ആയിരിക്കും ആദ്യം കുറ്റം ഏറ്റുപറയേണ്ടി വരിക. കുഞ്ഞേ ഒരു വൈദികന്‍ ആരാണെന്ന് എന്തുകൊണ്ട് നീ മറന്നു?. ഒരു വൈദികന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ വില നമ്മുടെ ഈശോമിശിഹായുടെ തിരുഹൃദയത്തോളം അമൂല്യമാണെന്നും എന്തുകൊണ്ട് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ? വൈദികനും ജഡികശരീരം ഉള്ള വ്യക്തിയാണ്, പ്രലോഭനങ്ങള്‍ സംഭവിക്കാവുന്നതാണ്. താന്‍ ആരാണെന്നും, ജീവിതം എന്തിനാണെന്നും അദ്ദേഹം കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് ബോധപൂര്‍വ്വമോ, അല്ലാതെയോ മറന്നാല്‍ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ ഈശോയെ സ്വീകരിച്ച എന്റെ കുഞ്ഞേ സ്‌നേഹത്തോടെയോ കര്‍ക്കശമായോ ആ വൈദികനെ നിനക്ക് തിരുത്തികൂടായിരുന്നോ?

വെറും 15 വയസ്സു മാത്രമുള്ള കുഞ്ഞിനോടു് 45 വയസ്സുള്ള ക്രിമിനല്‍ മനസ്സുമായി കാമവെറിയോടെ തന്നെ സമീപിക്കുന്ന വൈദികനെ ഉപദേശിക്കണം പോലും.. എലീയാമിന്റെ മകളും ഹിത്യനായ ഊരിയാവിന്റെ ഭാര്യയുമായ ബത്ത്-ശേബയേയും വേണമെങ്കില്‍ ഇപ്രകാരം “ദാവീദ് ആരാണെന്ന് എന്തുകൊണ്ട് നീ മറന്നു? മോളെ നിനക്കും തെറ്റുപറ്റി” എന്നൊക്ക പറഞ്ഞു് തിരുത്താമായിരുന്നു. പക്ഷേ നാഥാന്‍ പ്രവാചകന്‍ അതീവഹൃദ്യമായ ഉപമയുമായി വന്നു് ആ മനുഷ്യന്‍ നീ തന്നെ എന്നാക്രോശിക്കുകയാണുണ്ടായതെന്നു് വേദപുസ്തകത്തില്‍ നാം വായിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

മറിയക്കുട്ടി കൊലക്കേസ് മുതല്‍ തുടങ്ങുന്നു കേരളത്തില്‍ വൈദികരുടെ കുറ്റവാസനകള്‍. 24 വര്‍ഷമായി തുടരുന്ന അഭയ കേസിലും എന്താണു് സത്യമെന്നറിയാന്‍ വിശ്വാസസമൂഹത്തിനും അവകാശമുണ്ടു്. ഒമ്പതാം ക്ലാസ് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനിയെ പള്ളിമേടയില്‍ പീഡിപ്പിച്ച കേസില്‍ ഈയിടെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട വൈദികന്‍ ഫാ. എഡ്വിന്‍ ഫിഗറസ് അങ്ങനെ പോകുന്നു ലിസ്റ്റ്. പക്ഷേ, കുറ്റവാളികളായ ഈ വൈദികരെ സഭാകോടതി മുമ്പാകെയും നിയമത്തിനും മുന്നില്‍ കൊണ്ടു വരാതെ മറ്റു വൈദികര്‍ക്കു പോലും മാനഹാനി വരുത്തുന്ന വിധം എന്തുകൊണ്ടു് സഭ പെരുമാറുന്നു. നിയമങ്ങളുടെ തലനാരിഴ കീറി സഭാനേതൃത്വത്തിനു് ഇതിനൊക്കെ തക്കമറുപടി പറയാന്‍ കഴിയുമെന്നറിയാം. ആ മനുഷ്യന്‍ നീ തന്നെ എന്നു് കര്‍ത്താവിന്റെ അരുളപ്പാടുമായി ഒരു പ്രവാചകനും വരാത്തിടത്തോളം തിരുസഭയ്ക്കു് എന്തുമാകാം!

ഇന്ത്യയില്‍ ബിറ്റ്കോയിന്‍ ഇടപാടുകളില്‍ വന്‍വര്‍ദ്ധന

ആശ്വസിക്കാവുന്ന കാര്യമാണു് – പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ തലതിരിഞ്ഞ സാമ്പത്തികപരിഷ്കാരങ്ങളുടെ അനന്തരഫലമായി ചില ബുദ്ധിമാന്മാരായ വ്യക്തികള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ കാഷ്ലെസ്സ് ഇക്കണോമിയിലേയ്ക്കു് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതു് പേടിയെമ്മോ യുപിഐയോ ഒന്നുമല്ല, അതിനേക്കാളൊക്കെ ശക്തമായ ബിറ്റ്കോയിനാണു്. മൂന്നു വ്യത്യസ്ത ബിറ്റ്കോയിന്‍ എക്സ്ചേഞ്ച് സ്റ്റാര്‍ട്ടപ്പുകളാണു് [1] ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ടു് ഇന്ത്യയില്‍ ലോഞ്ച് ചെയ്തതു്. ഈ പോസ്റ്റ് എഴുതുന്ന സമയത്തു് ഒരു ബിറ്റ്കോയിന്റെ വില 67,737 ഉറുപ്പികയാണു്. നവംബര്‍ എട്ടിനു 51,491 ഉറുപ്പികയില്‍ നിന്നു തുടങ്ങിയ റാലിയാണു് ഇപ്പോള്‍ 67,737-ല്‍ എത്തിനില്ക്കുന്നതു്.

Bitcoin

ബിറ്റ്കോയിന്‍ വഴി നടത്തപ്പെടുന്ന ഇടപാടുകള്‍ തികച്ചും സുരക്ഷിതവും വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യത സംരക്ഷിക്കുന്നതുമാണു്. ബിറ്റ്കോയിനെപ്പറ്റി കൂടുതലറിയാന്‍ വിക്കിപീഡിയ കാണുക.

പ്രധാനമായും ഇന്റർനെറ്റിലൂടെയുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഡിജിറ്റൽ നാണയമാണ് ബിറ്റ്കോയിൻ (Bitcoin). ഇത് ലോഹ നിർമ്മിതമായ നാണയമോ കടലാസ് നോട്ടോ അല്ല. കമ്പ്യൂട്ടർ ഭാഷയിൽ തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രോഗ്രാം അല്ലെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ കോഡാണ്. എൻക്രിപ്ഷൻ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ ഇവയെ ‘ക്രിപ്റ്റോ കറൻസി’ എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.

ഇടനിലക്കാരോ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ കേന്ദ്രബാങ്കുകളോ സർക്കാരുകളോ നിയന്ത്രിക്കാനില്ലാത്ത സ്വതന്ത്ര നാണയം എന്ന ആശയമാണ് ബിറ്റ്കോയിനിലൂടെ യാഥാർത്ഥ്യമായത്. ആഗോള സാമ്പത്തിക, ബാങ്കിങ് തകർച്ചയുടെ നിരാശയിൽ നിന്നാണ് ഡിജിറ്റൽ കറൻസി എന്ന ആശയം രൂപംകൊള്ളുന്നത്. 2008-ൽ സതോഷി നകമോട്ടോ ആണ് ബിറ്റ്കോയിൻ അവതരിപ്പിച്ചത്. ‘സതോഷി നകമോട്ടോ’ എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയോ ഒരു സംഘം ഐ.ടി. വിദഗ്ദർ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പേരോ ആയിരിക്കാമെന്ന് അഭ്യൂഹങ്ങളുണ്ട്. 2016 മേയിൽ ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഐ.ടി. വിദഗ്ദനും വ്യവസായിയുമായ ക്രെയ്ഗ് റൈറ്റ് ബിറ്റ്കോയിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശ വാദവുമായി രംഗത്തെത്തിയിരുന്നു

ബിറ്റ്കോയിന്റെ ഉപജ്ഞാതാക്കൾ 2.10 കോടി ബിറ്റ്കോയിനുകളാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. ഇവ ഇരുപത് വർഷം കൊണ്ടു പൂർണ്ണമായും ലഭ്യമാക്കുകയും പിന്നീട് പുതിയവ കിട്ടുകയുമില്ലെന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നു. നിലവിലുള്ള ബിറ്റ്കോയിനുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഇടപാടുകൾ മാത്രമേ പിന്നീട് നടക്കുകയുള്ളൂ. സാധാരണ കറൻസികളുടെ മൂല്യം എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇടിയാൻ സാധ്യതയുള്ളപ്പോൾ ബിറ്റ്കോയിന് ആ ഭീഷണിയില്ല. കാരണം അവയുടെ എണ്ണം കൂടുന്നില്ല. സാധാരണ കറൻസി എത്ര വേണമെങ്കിലും അച്ചടിച്ചിറക്കി മൂല്യം കുറയ്ക്കുവാൻ കേന്ദ്രബാങ്കുകൾക്കു സാധിക്കും

[1] (a) സെബ്പേ  (b) യൂനോകോയിന്‍  (c) കോയിന്‍സെക്യൂര്‍

അവലംബം

  1. http://www.forbes.com/sites/krnkashyap/2016/12/22/indias-demonetization-is-causing-bitcoin-to-surge-inside-the-country/#52d57ddd738a
  2. http://www.manoramaonline.com/technology/technology-news/indian-bitcoin-buying.html

പച്ചാസ് ദിന്‍ കീ ബാത്

50 ദിവസം കൊണ്ടു് കള്ളപ്പണം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നില്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ നല്കുന്ന യേതു ശിക്ഷയും സ്വീകരിക്കും എന്നു പറഞ്ഞയാള്‍ ഇപ്പോഴെന്തേ 50 ദിവസം കഴിഞ്ഞു് സാവധാനമേ കാര്യങ്ങള്‍ ശരിയാവൂ എന്നു് വാക്കു മാറ്റൂന്നു?

കൂടുതല്‍ വായിക്കൂ

ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി = വാക്കു മാറ്റൂന്ന പ്രധാനമന്ത്രി

😦

ഇന്ത്യയെ ഒരു സര്‍വെയ്ലന്‍സ് സമൂഹമാക്കാന്‍ സ്വേച്ഛാധിപതിയുടെ ആഹ്വാനം

ഇന്ത്യന്‍ സ്വേച്ഛാധിപതി നവംബര്‍ എട്ടിനു് സന്ധ്യയോടെ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സാധാരണക്കാര്‍ക്കുമായി ഒരെട്ടിന്റെ പണിതന്നു. ഇന്ത്യയെ ഒരു സര്‍വെയ്ലന്‍സ് സമൂഹമാക്കാന്‍ വേണ്ട മുന്നൊരുക്കത്തിനായി കള്ളപ്പണവേട്ടയെന്ന മറവില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തെ ബലാലാ‍സംഗം ചെയ്തുകൊണ്ടു് മോദി (ആ പേരുച്ചരിക്കാന്‍ എനിക്കു് അറപ്പുണ്ടു് – ആയതുകൊണ്ടു് ഇനിമേല്‍ “അയാള്‍” എന്നേ പറയു) എന്ന സ്വേച്ഛാധിപതി രാജ്യത്തു് സാമ്പത്തിക അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചു. വേണ്ടത്ര വിദ്യാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ജനം കൗശലക്കാരനായ സ്വേച്ഛാധിപതി പറഞ്ഞതു പോലെ കള്ളപ്പണം ഇല്ലാത്ത തേനും പാലും ഒഴുകുന്ന പൂതിയൊരിന്ത്യക്കായി അങ്ങാടിവാണിഭമെന്തെന്നറിയാത്ത ആടുകള്‍ക്കു സമം പൊരിവെയിലത്തു ഏടിഎമ്മുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ വരി നിന്നു. ഇന്ത്യയിലയാള്‍ കാഷ്ലെസ്സ് വിപ്ലവം കൊണ്ടുവരും പോലും.

ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം നിങ്ങളിതെല്ലാം അറി‍ഞ്ഞുകൊണ്ടു് പണിതതാണെന്നു്. പെട്ടിയ്ക്കു പാകമാകാത്ത 2000-ത്തിന്റെ ഉലുവ ഒണ്ടാക്കിയതും അതു തന്നെ ആവശ്യത്തിനു് ഒണ്ടാക്കാത്തതും ഒക്കെ നിങ്ങടെ ഒടുക്കത്തെ പ്ലാനിംഗിന്റെ ഭാഗമാണെന്നു് ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം. 500-ന്റെ ഉലുവ ഇറക്കാന്‍ വൈകിയതും പിന്‍വലിച്ച കടലാസ്സുകളൊക്കെ പഴയമട്ടിലാക്കാന്‍ വൈകുന്നതുമൊക്കെ ഇതേ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണെന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം. ഇതൊക്കെ എന്തിനു വേണ്ടിയാണെന്നും ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം. ഒടുക്കം അയാള്‍ തന്നെ പറഞ്ഞതു പക്ഷേ സത്യമാണു് – ഇതു നിങ്ങടെയൊക്കെ ഒടുക്കത്തെ വരി നില്‍ക്കലാണു് – ഇനിയൊരു വരിനില്ക്കാന്‍ സാധാരണക്കാരായ നിങ്ങളെ ഞാന്‍ അനുവദിക്കില്ല.

കള്ളപ്പണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ജനം കരുതിയതു് രാഷ്ട്രീയക്കാരും കോര്‍പ്പറേറ്റുകളും കട്ടുമുടിച്ച ലക്ഷക്കണക്കിനു കോടികളാണെന്നാണു്. കൂലിപ്പണിക്കാരും അത്താഴപ്പട്ടിണിക്കാരുമായ സാധാരണ‍ജനം നിത്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും ഈ കള്ളപ്പണം അഥവാ കണക്കില്‍ പെടാത്ത പണം ആണെന്നു് ഒരിക്കലും ഈ പാവങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചില്ല. ഗ്രാമീണമേഖലയിലുള്ളവരുടെ കൈകളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങുന്നതു് ഈയര്‍ത്ഥത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ മുഴുവന്‍ കള്ളപ്പണം തന്നെയാണെന്നതിനു് സംശയം വേണ്ട. കള്ളപ്പണമെന്നു സ്വേച്ഛാധിപതി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാളുദ്ദേശിച്ചതു് ഈ കള്ളപ്പണമാണെന്നു് കഴുതകളായ ജനം കരുതിയതേയില്ല.

കാഷ്ലെസ്സ് ഇക്കണോമി

വെറും പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഗ്രാമീണജനതയ്ക്കുവേണ്ടി അയാള്‍ കാഷ്ലെസ്സ് വിപ്ലവം കൊണ്ടു വന്നു എന്നുതന്നെ വയ്ക്കൂ. പണമിടപാടുകള്‍ സുഗമമാക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമാണോ അതു്? അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ അങ്ങു് പാനമയിലൂം  മൗറീഷ്യസിലൂം സ്വിസ്സ് ബാങ്കിലൂമൊക്കെ കിടക്കുന്ന ബില്ല്യണ്‍ കണക്കിനു് ഡോളര്‍ ഇന്ത്യന്‍ കള്ളപ്പണം തനിയേ പുറത്തുവന്നു് ഇന്ത്യയെ സമ്പന്നമാക്കുമോ? ഇവയൊക്കെ നടപ്പാകുകയാണെങ്കില്‍ പൗരനു് ആവശ്യമായ പ്രൈവസി ആരു് ഉറപ്പുവരുത്തും? നിതി ആയോഗ് പറയുന്നതു കേള്‍ക്കൂ – കാഷ്ലെസ്സ് ഇക്കണോമി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ജില്ലാ കളക്ടുര്‍മാര്‍ക്കും മജിസ്ട്രേട്ടുമാര്‍ക്കും അവര്‍ കമ്മീഷന്‍ നല്കാന്‍ പോകുന്നു പോലും.

ഇനി നമുക്കു് ഇന്ത്യന്‍ ഗ്രാമങ്ങള്‍ ഒന്നിനു പിറകേ മറ്റൊന്നായി സാമ്പത്തികമായി തകരുന്ന ഹൃദയഭേദകമായ കാഴ്ചകള്‍ കാണാം, അതിനു പിന്നില്‍ മോ_മാരും, അദാനികളും, അംബാനികളും, ഇന്ത്യയുടെ കോര്‍പ്പറേറ്റ് ഇലവനും ട്രമ്പുമാരുടെ അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളോടെ കരങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തു് ആര്‍ത്തുല്ലസിക്കുന്നതും കാണാം.

ഒന്നോര്‍ത്തോളൂ. കാഷ്ലെസ്സ് ഇക്കണോമി അപകടമാണു്. അതു നിങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതയ്ക്കുമേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണു്. കറന്‍സി, ചെക്ക് തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തന്നെ സുരക്ഷിതം. പണം ബാങ്കില്‍ നിന്നു് നേരിട്ടു് വിത്ഡ്രവല്‍ സ്സിപ്പ്/ചെക്ക് ഉപയോഗിച്ചു് പിന്‍വലിക്കുക, ഇന്റര്‍നെറ്റ് ബാങ്കിംഗ്/മൊബൈല്‍ ബാങ്കിംഗ് ഒക്കെ പൂര്‍ണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുക. യുപിഐ/യുഎസ്സ്എസ്സ്ഡി പേമെന്റുകള്‍ വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കുക. കാഷ്ലെസ്സ് ഇക്കണോമിയുമായി നിസ്സഹകരിക്കുക.

ഒരായിരം നിരപരാധികള്‍ രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു കുറ്റവാളി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെ‍ടരുതു്

സമീപകാല ബലാല്‍സംഗങ്ങളുടെ ഇരകള്‍ പൈശാചികമായ ക്രൂരതകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ഒരു ദുരനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ കലാശം പോലെ അനിവാര്യമായ മരണത്തെ പുല്കുന്നു. മലയാളമനഃസ്സാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച സൗമ്യവധക്കേസ്, ഡല്‍ഹിയിലെ നിര്‍ഭയ കേസ്, ഇന്നലെ മാത്രം നടന്ന ജിഷ വധക്കേസ് ഇവയിലെല്ലാം കൊടിയ പൈശാചികതയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ദൃശ്യമാണു്. ഇരയുടെ യോനീനാളത്തിലും മലദ്വാരത്തിലും ഇരുമ്പുദണ്ഡുകള്‍ കുത്തിയിറക്കി അതിലൂടെ കുടല്‍മാല പുറത്തുചാടിക്കുന്ന കൊടുംപൈശാചികതയുടെ പിന്നിലെ മനഃശ്ശാസ്ത്രമാണു് മനസ്സിലാകാത്തതു്. കാമപൂരണത്തില്‍ മാത്രമല്ല, അക്രമി ഇരയെ അതിക്രൂരമായി കൊല്ലുന്നതിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു എന്നു് നമുക്കനുമാനിക്കാം. എക്കാലത്തും ഇത്തരം കൊടും ക്രൂരതകള്‍ അപൂര്‍വ്വമായി ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം, പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ ഇത്തരം ക്രൂരതകള്‍ മാത്രമാണു് നടമാടുന്നതു്. ബലാല്‍സംഗങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല; കൊലപാതകങ്ങളില്‍ പോലും ഈ പൈശാചികത ദൃശ്യമാണു്. 51 വെട്ടുകള്‍ ഏറ്റു കൊല്ലപ്പെട്ട ടി.പി. ചന്ദ്രശേഖരനും കൊച്ചിയില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട ഇംതിയാസ് ഖാനും ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിയുന്ന ഏതാനും സമീപകാല ഉദാഹരണങ്ങള്‍ മാത്രം.

ഇരയെ നോവിക്കാതെയും കൊല്ലാം ക്രൂരമായും കൊല്ലാം. പക്ഷേ ഇവിടെ എന്തുകൊണ്ടു് അക്രമികള്‍ ക്രൂരതയോടെ മാത്രം കൊല്ലുന്നു? അതാണു് ചോദ്യം. മാറുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ മാറുന്ന ശീലങ്ങളാകാം കാരണം. പണത്താല്‍ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍, മാനുഷികമൂല്യങ്ങള്‍ക്കു പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍, ഫ്ലാറ്റുകളില്‍ നിലംതൊടാതെ ജീവിക്കുകയും മാളുകളുടെ ഉപഭോഗതൃഷ്ണകളില്‍ സ്വയം മറന്നു് അഭിരമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജഡയുവത്വങ്ങളില്‍ നിന്നു് മറ്റെന്തു പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ എന്ന ഒരൊഴുക്കന്‍ നിരീക്ഷണം ഇവിടെ ഫലം ചെയ്യുകയില്ലെന്നറിയാം. ആഡംബരകാറുകളില്‍ വന്നിറങ്ങിക്കൊണ്ടു് വിലയേറിയ ബൂട്ടുകൊണ്ടു് പാവപ്പെട്ട ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരനെ നിഷ്കരുണം മര്‍ദ്ദിച്ചുകൊന്ന സംഭവം നടന്നതു് ഈയിടെയാണു്. പണത്തിന്റെ സ്വാധീനമുണ്ടായിട്ടും ഇവിടെ എങ്ങനെയോ അക്രമി അകത്തായി. പക്ഷേ, സൗമ്യ വധക്കേസിലും ഡല്‍ഹി സംഭവത്തിലും യഥാര്‍ത്ഥഅക്രമികള്‍ രക്ഷപെടുകയാണുണ്ടായതു്. ദാ ഇന്നലെ മാത്രം നടന്ന ജിഷ വധക്കേസിലും ഇതൊക്കെത്തന്നെയായിരിക്കും സംഭവിക്കുക എന്നു് വെറും ജനത്തിലൊരുവനായ ഞാന്‍ കരുതിപ്പോകുന്നു. അക്രമിയെ ഇതുവരെ കണ്ടത്തിയിട്ടുമില്ല, കണ്ടത്താന്‍ കഴിയുമെന്നു് തോന്നുന്നുമില്ല, ഇനി കണ്ടത്തിയാല്‍ത്തന്നെ ഗോവിന്ദച്ചാമിമാരെപ്പോലെ രക്ഷപെടുകയില്ലെന്നു് എന്തുറപ്പു്? ജിഷയുടെ മരണത്തില്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ടു് – ആദ്യദിനങ്ങളിലെ ജനത്തിന്റെ കുറ്റകരമായ മൗനം, നിസ്സംഗത, പ്രതികരണമില്ലായ്മ – അതു് അത്യന്തം അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. ഇത്രയും പൈശാചികമായ ഒരു ബലാല്‍സംഗകൊലപാതകം ജനത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയിലെത്തിക്കാന്‍ ഏറെ ദൂരെനിന്നുവന്ന ജിഷയുടെ സഹപാഠികള്‍ വേണ്ടിവന്നു എന്നതുതന്നെ വേദനാകരമായ ഒരവസ്ഥയാണു്, തൊട്ടടുത്തുള്ള ജനങ്ങള്‍ക്കൊന്നും അതില്‍ ഒരാശങ്കയുമുണ്ടായില്ല പോലും! പോലീസിന്റെ ആലസ്യം കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതില്ല, എല്ലാ കേസുകളിലും അവര്‍ എന്നും ഇങ്ങനൊക്കെത്തന്നെയായിരുന്നു. തങ്ങള്‍ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഭയാനകമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സംബന്ധിച്ചു് ജിഷയുടെ കുടുംബം സമര്‍പ്പിച്ച പരാതികള്‍ പോലീസ് ആദ്യമേ ഗൗരവത്തിലെടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ, ഇങ്ങനൊരു കുറ്റകൃത്യം തന്നെ നടക്കുമായിരുന്നില്ല. തെരഞ്ഞടുപ്പിന്റെ വക്കില്‍ വച്ചു നടന്നതായതിനാല്‍ എല്ലാ മുന്നണിയിലും പെട്ട രാഷ്ട്രീയശിഖണ്ഡികള്‍ക്കും ചെന്നായ്ക്കള്‍ക്കും ശിങ്കങ്ങള്‍ക്കും ഒരു ബലാല്‍സംഗ-കൊലപാതകപ്പാല്‍പ്പായസം സൗജന്യമായി വിളമ്പിക്കിട്ടി എന്നേ പറയേണ്ടൂ – അവരുണ്ടു് ആര്‍ത്തിയോടെ കുടിയോടുകുടി. തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും തൂറിയതിനും മുള്ളിയതിനും ഹര്‍ത്താല്‍ നടത്തിയിരുന്നവര്‍, ദളിത് സംഘടനകള്‍ സംയുക്തമായി ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഹര്‍ത്താലിനു് പിന്തുണ നല്‍കാന്‍ പോലും സന്നദ്ധരാകാതെ, പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം കൊണ്ടു് മാന്യന്മാരായി! പോലീസ് തിരക്കിലാണു് – രേഖാചിത്രം തയ്യാറാക്കല്‍ എന്ന നിഴല്‍യുദ്ധം അങ്ങനെ മന്ദമന്ദം പുരോഗതി പ്രാപിച്ചുവരുന്നു.

ജിഷയുടെ ഘാതകനെ എത്രയും വേഗം കണ്ടെത്തുക തന്നെ വേണം. അയാള്‍ക്ക് അര്‍ഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ തന്നെ ലഭിക്കണം. അതില്‍ രണ്ടഭിപ്രായമില്ല. ജിഷയുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ലോകമറിയാന്‍ അവര്‍ക്കു് രക്തസാക്ഷിത്വം വരിക്കേണ്ടി വന്നു. ജിഷയേയും അവരുടെ അമ്മ രാജേശ്വരിയേയും പോലെ ഇനിയുമേറെ നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യര്‍ സമൂഹത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കുകളില്‍ നിരാലംബരായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടു്. അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും ലോകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ ഇനിയും നാം അവരുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൂടാ. വെറുമൊരു ചടങ്ങുപോലെ ഒരു ഇരുചക്രവാഹനറാലിയോ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ പിക്കറ്റിങ്ങോ ധര്‍ണ്ണയോ ഒക്കെ മാത്രം നടത്തിയതു കൊണ്ടായില്ല; ജീവിയ്ക്കുന്ന ജിഷമാരെ സംരക്ഷിക്കുകയും അവര്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രതികരിക്കുകയും അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണു് ജിഷയ്ക്കുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തരമായ പ്രതിഷേധം.

ബലാല്‍സംഗക്കേസുകളിലെ പ്രതികള്‍ക്കു് എന്തുകൊണ്ടാണു് പരമോന്നതശിക്ഷ നല്കാത്തതെന്നറിയാമോ? ചെയ്യുന്ന കുറ്റത്തിനു് വധശിക്ഷ കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞാല്‍ തെളിവു നശിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അക്രമി ഇരയെ ഉറപ്പായും കൊല്ലുമത്രേ. അങ്ങനെ ഇരകളുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണു് ബലാല്‍സംഗക്കേസുകളിലെ പ്രതികള്‍ക്കു് പരമോന്നതശിക്ഷ നല്കാത്തതു് എന്നു് ചില അഭിഭാഷകര്‍. അപ്പോള്‍ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുകയും ശേഷം ഇരയെ ക്രൂരമായി കൊല്ലുകയും കുറ്റകൃത്യത്തിനു് വ്യക്തമായ തെളിവുകള്‍ ലഭ്യവുമായ സാഹചര്യത്തില്‍ എന്തുചെയ്യും? എന്തേ ചാമിയ്ക്കു് തക്കശിക്ഷ കിട്ടിയില്ല? ഡല്‍ഹിയിലെ നിര്‍ഭയയെ ഏറ്റം ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ച, “കുട്ടിയ്ക്കുള്ളിലൊളിച്ചിരുന്ന മുതുക്ക”ന്റെ പേരു പോലും വെളിപ്പെടുത്താതെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു് നമ്മുടെ കോടതികള്‍ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധത പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു. രാജ്യാന്തരസമൂഹം പോലും സജീവമായിടപെട്ട ആ കേസിലെ “കുട്ടിയ്ക്കുള്ളിലെ മുതുക്ക”നെ യഥാകാലം കോടതി വെറുതെ വിടുകയും ചെയ്തു. ജിഷയുടെ ഘാതകന്റെ കാര്യത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കാനാണു് കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യത. കാരണം, ആയിരം നിരപരാധികള്‍ രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു കുറ്റവാളി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെ‍ടരുതു് എന്നു് നമ്മുടെ മഹത്തായ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്കു് കലശലായ നിര്‍ബന്ധമുണ്ടു്. ഭാരത് മാതാ കീ ജയ്!

നമോവാകം ഷാര്‍ലി എബ്ദോ

അതിശയം തോന്നുകയാണ്, ഇന്നും കേരളത്തിലെ നമ്മുടെ പത്രങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതഭൂമികളില്‍ മാത്രം. യുദ്ധഭൂമികളിലും, കലാപബാധിത പ്രദേശങ്ങളുടെ നടുവിലും പോയി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഇന്നും നമുക്ക് നല്ല പത്രപ്രവര്‍ത്തകരില്ല. എന്തിന്, പത്രത്തിന്റെ പരസ്യദാതാവ് ഗുരുതരമായൊരു ക്രമക്കേട് കാണിച്ചാല്‍ പോലും അതിനെതിരേ തൂലിക ചലിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു പത്രവും തയ്യാറില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖപത്രങ്ങള്‍ ഇത്രമാത്രം സാമൂഹികവിരുദ്ധത മുഖമുദ്രയാക്കുന്നത്? (സമൂഹത്തോട് പ്രതിബദ്ധത ഇല്ലാത്തവര്‍ സമൂഹവിരുദ്ധത തന്നെയാണ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്) എന്തിനെയാണവര്‍ ഇത്രമാത്രം ഭയക്കുന്നത്? (ങ്ഹൂം നല്ല ചോദ്യം, എന്തിനെയാണവര്‍ ഭയക്കാത്തത് എന്നു ചോദിക്ക്)

കൊതിയാവുകയാണ്, രാവിലെ ഉണരുമ്പോള്‍ ചങ്കൂറ്റത്തോടെ അതിസാഹസികമായി ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ തയ്യാറാക്കിയ ആവേശകരമായ ഒരു വാര്‍ത്ത വായിക്കാന്‍. പകരം നമുക്ക് വായിക്കാന്‍ കിട്ടുന്നതോ ഊമ്പിയ സരിതാ വാര്‍ത്തകളും തനി ഊമ്പന്മാര്‍ ചാണ്ടിയ വാര്‍ത്തകളും ചാണ്ടികള്‍ ഊമ്പിയ വാര്‍ത്തകളുമൊക്കെ.

ഏതോ പരസ്യ ഏജന്‍സിയില്‍വച്ച് ഒരിക്കല്‍ ആരോ സാന്ദര്‍ഭികമായി പറഞ്ഞ ഒരു സംഭവം ഓര്‍ത്തുപോവുകയാണ്.ഒരുപാടു കാലത്തിനു മുമ്പുള്ള സംഭവമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏതോ ഒരു പ്രമുഖ ബ്രാന്‍ഡിന്റെ കള്ളക്കളി ഹിന്ദു പത്രത്തില്‍ വന്‍പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രതികാരമായി പ്രസ്തുത ബ്രാന്‍ഡ് തങ്ങളുടെ പരസ്യങ്ങള്‍ ഹിന്ദു പത്രത്തിന് നല്‍കുന്നത് നിര്‍ത്തിവച്ചു. പത്രം തങ്ങളുടെ നിലപാടിലും ഉറച്ചുനിന്നു. കാലങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി. ബ്രാന്‍ഡിന്റെ കള്ളക്കളികള്‍ ജനം മറന്നു, ബ്രാന്‍ഡാകട്ടെ വളര്‍ന്നു വളര്‍ന്ന് കേരളവിപണിയ്ക്കും അപ്പുറം ചെന്നെത്താന്‍ വെമ്പിനിന്നു. അയല്‍സംസ്ഥാനമായ തമിഴ്നാട്ടിലേയ്ക്ക് ബ്രാന്‍ഡിന്റെ ലഭ്യത വ്യാപിപ്പിക്കാനായി പരസ്യവുമായി അവിടത്തെ മുന്‍നിരപത്രമായ ഹിന്ദു പത്രത്തിന്റെ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് വിഭാഗത്തിലേയ്ക്ക് നമ്മുടെ ബ്രാന്‍ഡ് പ്രതിനിധികള്‍ക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. കാരണം ഹിന്ദുവില്‍ പരസ്യമില്ലെങ്കില്‍ തമിഴ്നാട്ടില്‍ ബ്രാന്‍ഡ് ക്ലിക്കാവില്ലെന്നു നമ്മുടെ ബ്രാന്‍ഡ് മുതലാളിയ്ക്ക് നന്നായറിയാമായിരുന്നു. കൂടുതലെന്തിന് പറയുന്നു, ഹിന്ദു പറഞ്ഞു – നിങ്ങടെ പരസ്യം ഞങ്ങക്കു വേണ്ട. ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ബ്രാന്‍ഡ് മുതലാളി ഊമ്പി. ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ഒന്നാം നമ്പര്‍ പത്രവും രണ്ടാം നമ്പര്‍ പത്രവുമൊക്കെ ഈ കഥകള്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ആവോ.

അമൃത ആശുപത്രിയ്ക്കെതിരെ നേഴ്സുമാര്‍ ചെയ്ത സമരം, കല്യാണ്‍ സാരീസിനെതിരേ അവിടത്തെ ജീവനക്കാര്‍ ഇപ്പോഴും നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമരം, അമൃതാനന്ദമയിയ്ക്കെതിരായ പുസ്തകവും അതു സംബന്ധിച്ച വിവാദങ്ങളും സത്നം സിംഗിന്റെ കൊലപാതകവും ഉള്‍പ്പെടെ എത്രയെത്രവാര്‍ത്തകള്‍ ഇവിടത്തെ മാധ്യമപേടിത്തൂറികള്‍ മുക്കി! മറ്റു വഴികള്‍ ഇല്ലാഞ്ഞതു കൊണ്ടാകണം നില്‍പ്പുസമരത്തിന്റെ വാര്‍ത്തകള്‍ പലപത്രങ്ങളിലും അച്ചടിച്ചു വന്നു. എഴുപത്തിയഞ്ചില്‍ ഇന്ദിരാഗാന്ധി അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ കാണിച്ച ഏക മണ്ടത്തരം മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയതാണ് – ഈ പറഞ്ഞ സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും മാധ്യമങ്ങള്‍ അടിയന്തിരാവസ്ഥയ്ക്കെതിരേ കമാന്നൊരക്ഷരവും എഴുതില്ല എന്ന ബോധം മിസിസ് ഗാന്ധിയ്ക്ക് ഇല്ലാതെ പോയി.

Je Suis Charlie

ഞാന്‍ ഷാര്‍ലി

ഇതൊക്കെ എഴുതാന്‍ തോന്നിയത് ഫ്രാന്‍സിലെ ഷാര്‍ലി എബ്ദൊ പത്രത്തിന്റെ പുതിയ ലക്കം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്ത കണ്ടപ്പോഴാണ്. സത്യമെന്ന് അവര്‍ക്ക് തോന്നിയത് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതിന്റെ പേരില്‍ ഭീകരസംഘടനകള്‍ പത്രാധിപരടക്കം പത്തോളം പ്രധാന പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെ ബൊംബെറിഞ്ഞും വെടിവച്ചും കൊന്നു. ഇതെല്ലാമായിട്ടും പതറാനോ കീഴടങ്ങാനോ കൂട്ടാക്കാതെ “എല്ലാം പൊറുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ “ഞാന്‍ ഷാര്‍ലി” എന്നെഴുതിയ പോസ്റ്ററും കയ്യിലേന്തിയ കാര്‍ട്ടൂണുമായാണ് ഷാര്‍ലിയുടെ പുതിയലക്കം പുറത്തുവന്നത്. ഇതിനെയാണ് ചങ്കൂറ്റം എന്നു പറയുന്നത്. ഓര്‍ക്കണം അവര്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടത് പത്തോളം എഴുത്തുകാരെയും കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റുകളേയുമാണ്. അവര്‍ക്ക് ഇനിയും നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളത് വെറും ചെമ്പുതുട്ടുകളല്ല, ജീവന്‍ തന്നെയാണ്. എന്നിട്ടും ഭയത്തിനോട് പൊരുതിക്കൊണ്ട് അവര്‍ തങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധത തെളിയിച്ചു.  ഭാഷ അറിയില്ലെങ്കില്‍ കൂടി ഈ പരന്ത്രീസ് പത്രത്തിന്റെ ഒരു കോപ്പിയെങ്കിലും കിട്ടിയെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിച്ചു പോവുകയാണ്.

കേരളത്തിലെ ഏതെങ്കിലും മുഖ്യധാരാ (or “മുക്കിയതാരാ”?) പത്രങ്ങളിലെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു വാര്‍ത്ത വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു കാലം വരുമോ, എന്തരോ എന്തോ.