പരമോന്നതകോടതിയുടെ വിധിയെ എങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിക്കാം?

ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പരമോന്നതനീതിപീഠത്തിന്റെ വിധിയെ രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടു് എങ്ങനെ ഫാസിസം നടപ്പില്‍ വരുത്താന്‍ കഴിയും എന്നു് ഇന്ത്യ പതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. സംഘപരിവാര്‍ ശക്തികള്‍ സംയുക്തമായി എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ തിരക്കഥപ്രകാരം അരങ്ങേറുന്ന ഫാസിസ്റ്റ് നാടകത്തിനു് വേദിയാകുന്നതു് പരിപാവനം എന്നു് സാധാരണ തെന്നിന്ത്യന്‍ ഭക്തന്‍ കരുതി പരിപാലിച്ചുപോന്ന ശബരിമലയാണു് എന്നതാണു് ഏറെ ദുഃഖകരം. നാടകത്തിന്റെ നായകകഥാപാത്രങ്ങളായി സവര്‍ണ്ണ സംഘപരിവാര്‍ നേതാക്കള്‍ ആടിത്തിമിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കഥയറിയാതെ അവരുടെ ചരടുവലികള്‍ക്കൊപ്പം നൂലുകളില്‍ തൂങ്ങി പാവന‍ാടകമാടുകയാണു് പാവം ശബരീശഭക്തന്മാര്‍.

കേരളം തങ്ങള്‍ക്കു് ബാലികേറാമലയാണെന്നു് പരിവാരസംഘടനകള്‍ പണ്ടേ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ആ ബാലികേറാമലയെ ഏതൊരു ബാലനും കേറാവുന്ന മലയാക്കിമാറ്റാന്‍ ശബരിമലയിലൂടെ സാധിക്കാമെന്ന തിരിച്ചറിവു് അവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്നതു് ഏകദേശം ഒരു ദശകത്തിനെങ്കിലും മുമ്പാണു്. ഏതൊരു സാധാരണ മലയാളിയുടേയും ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ലോലമായ ഭാഗങ്ങളില്‍ സ്പര്‍ശിക്കുന്ന അത്രമേല്‍ സെന്‍സിറ്റീവായൊരു വിഷയമാണു് ശബരിമലയെന്നും അതിനെ ബാധിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രശ്നവും തങ്ങള്‍ക്കു് രാഷ്ട്രീയലാഭത്തിനായി മുതലെടുക്കാമെന്നു് പരിവാരശക്തികള്‍ കണക്കുകൂട്ടി. ഈ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ ശരിയാണോ എന്നുറപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണു് ബോധപൂര്‍വ്വമായി മുംബൈക്കാരായ ഏതാനും യുവതികളെ അഞ്ചട്ടുകൊല്ലം മുമ്പ്  അവര്‍  സന്നിധാനത്തേയ്ക്കു കടത്തിവിട്ടതു്. സുനില്‍ സ്വാമി എന്ന ഇടനിലക്കാരനെയാണു് അവര്‍ ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചതു്. (അവലംബം 2012 ഏപ്രില്‍ 12-ലെ ദേശാഭിമാനി വാര്‍ത്ത) മാളികപ്പുറം ശാന്തിയുടേയും ശബരിമലയിലെ മറ്റു് പുരോഹിതപ്രമുഖരുടേയും ഒത്താശയോടെയാണു് ഈ ഓപ്പറേഷന്‍ നടത്തിയതു്. തികച്ചും വിജയകരമായ ഈ ഓപ്പറേഷനോടുകൂടെ പരിവാര്‍ ഉന്നതകേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നു് പച്ചക്കൊടി ലഭിച്ചതോടെ തിരക്കഥാരചന തുടങ്ങി.

ആദ്യഘട്ടമായി 2006 ജൂലൈ 28-നു് ശബരിമലയില്‍ സ്ത്രീകളുടെ പ്രവേശനത്തിന് ഉള്ള നിയന്ത്രണം നീക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് സംഘ് പരിവാര്‍ അനുകൂല സംഘടനയായ ഇന്ത്യന്‍ യങ് ലോയേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്‍ സെക്രട്ടറി ഭക്തി പശ്രീജ സേത്തി സുപ്രീം കോടതിയില്‍ റിട്ട് ഹര്‍ജി നല്‍കിക്കൊണ്ടു് പ്രോദ്ഘാടനം ചെയ്തു. 2008 മാര്‍ച്ച് വരെ ദ്രൂതഗതിയില്‍ നീങ്ങിയ കേസ് പിന്നീടു് 2016 വരെ ഏതാണ്ടു് എട്ടു വര്‍ഷക്കാലം കോടതിഫയലുകളില്‍ ശിശിരകാലനിദ്രയില്‍ ലയിച്ചു കിടന്നു. 2014-ല്‍ നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ വന്ന ബി.ജെ.പി. സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്ന ശേഷം 2016-ല്‍ പെട്ടെന്നൊരു പുത്തനുണര്‍വ്വോടെ ഉണര്‍ന്നെണീറ്റ കേസ് കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ ആവശ്യമായ നേട്ടങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു്  കേസില്‍ കോടതി അമിക്കസ് ക്യുറിയെ നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു (സുപ്രീം കോടതി സീനിയര്‍ അഭിഭാഷകന്‍ രാമമൂര്‍ത്തി, മറ്റൊരു സീനിയര്‍ അഭിഭാഷകര്‍ ആയ രാജു രാമചന്ദ്രന്‍ എന്നിവരായിരുന്നു ആയിരുന്നു അമിക്കസ് ക്യുറിമാര്‍ ). ഇന്ത്യയുടെ 45-ാമതു് സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനെ രാഷ്ട്രപതി രാം നാഥ് കോവിന്ദ് നിയമിച്ചതിനു് അധികം വൈകാതെയാണു് ശബരിമല വിഷയത്തില്‍ വളരെ ചടുലമായ നടപടികള്‍ക്കു് കളമൊരുങ്ങിയതു്. ഇന്ത്യന്‍ യങ് ലോയേഴ്‌സ് അസോസിയേഷനു വേണ്ടി സീനിയര്‍ അഡ്വക്കേറ്റ്  ആര്‍. പി. ഗുപ്തയാണു് കോടതിയില്‍ ഹാജരായതു്.

ശബരിമലയിലെ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും മാനിക്കണം എന്നും, സ്ത്രീ പ്രവേശനത്തിനുള്ള നിയന്ത്രണം തുടരണം എന്നും ആയിരുന്നു ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അന്നത്തെ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ സുപ്രീം കോടതിയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച പുതിയ സത്യവാങ്മൂലത്തിന്റെ കാതല്‍. പിന്നീടു് വിവിധകാലയളവുകളിലായി സുപ്രീം കോടതിയില്‍ വാദങ്ങള്‍ നടന്നപ്പോള്‍ ജസ്റ്റിസ് ദീപക് മിശ്രയും ജസ്റ്റിസ് ഗോപാല്‍ ഗൗഡയും സ്ത്രീ പ്രവേശനത്തിന് അനുകൂലമായ പല പരാമര്‍ശങ്ങളും നടത്തി, അതേസമയം വിശ്വാസങ്ങളിലും ആചാരങ്ങളിലും കോടതി ഇടപെടേണ്ടതില്ല എന്ന നിലപാട് ആണ് ജസ്റ്റിസ് കുര്യന്‍ ജോസഫ് സ്വീകരിച്ചത്.

കേസിന്റെ പുരോഗതികള്‍ക്കിടയില്‍ പലകുറി സുപ്രീം കോടതി ബഞ്ചില്‍ വിവിധ ജഡ്ജിമാര്‍ മാറി മാറി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. 2016 നവംബറില്‍ ജസ്റ്റിസ് മാരായ ദീപക് മിശ്ര, സി നാഗപ്പന്‍, ആര്‍ ഭാനുമതി എന്നിവര്‍ അടങ്ങിയ ബെഞ്ച് ശബരിമല സ്ത്രീ പ്രവേശന കേസ് പരിഗണിച്ചപ്പോള്‍ പിണറായി വിജയന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ നിലപാടു് ശബരിമലയില്‍ സ്ത്രീപ്രവേശനം അനുവദിക്കണം എന്നു തന്നെയാണെന്നു് കോടതിയെ അറിയിച്ചു. സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ 2016 ഫെബ്രുവരി 5 ന് അധിക സത്യവാങ് മൂലം കോടതിയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുള്ളതു് പിന്‍വലിക്കാന്‍ അനുമതി നല്‍കണമെന്നും  2007 നവംബര്‍ 13-നു് സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ ഫയല്‍ ചെയ്ത സത്യവാങ് മൂലത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ നിലപാടു് എന്നും അതിന് അനുസൃതം ആയിരിക്കും സര്‍ക്കാരിന്റെ വാദമെന്നും കൃത്യമായിത്തന്നെയായിരുന്നു സര്‍ക്കാര്‍ അഭിഭാഷകന്റെ വാദം. പുരോഗമനാശയങ്ങളുള്ള (ആശയപരമായി മാത്രം, തത്വത്തില്‍ അല്ല!) പാര്‍ട്ടിയാണെങ്കിലും  പരിവാര്‍ സംഘങ്ങള്‍ ഒരുക്കിയ കെണിയില്‍ തങ്ങള്‍ ഫ്ലാങ്ക് ചെയ്യപ്പെടുകയാണെന്നു് അപ്പോള്‍ അവര്‍ മനസ്സിലാക്കാതെ പോയി. അതിനുള്ള നയചാതുരിയും ചിന്താശക്തിയും വിവേകവും ഉള്ള നേതാക്കന്മാര്‍ ഇന്നു് ഈ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഇല്ലല്ലോ.

2017 ഒക്ടോബര്‍ 13-നായിരുന്നു ശബരിമലയില്‍ സ്ത്രീകളുടെ പ്രവേശനത്തിന് ഉള്ള നിയന്ത്രണം നീക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ഇന്ത്യന്‍ യങ് ലോയേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്‍ നല്‍കിയ ഹര്‍ജി ഭരണഘടന ബെഞ്ചിന് വിട്ട് കൊണ്ട് ജസ്റ്റിസ് ദീപക് മിശ്രയുടെ അധ്യക്ഷതയില്‍ ഉള്ള ബെഞ്ച് ഉത്തരവ് പുറപ്പടുവിച്ചതു്. ഭരണഘടന ബെഞ്ച് പരിഗണിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങള്‍ക്കും ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് അധ്യക്ഷനായ ബെഞ്ച് രൂപം നല്‍കി. തുടര്‍ന്നു്  2018 ജൂലൈ 17നു് തുടങ്ങിയ വാദങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ 2018 സെപ്റ്റംബര്‍ 28-നായിരുന്നു ശബരിമല കേസിലെ സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഭരണഘടന ബെഞ്ചിലെ ചരിത്രപ്രധാനമായ വിധി. വിരമിക്കുന്നതിനു വെറും മൂന്നു ദിവസം മാത്രം ബാക്കി അവശേഷിക്കേ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ദീപക്‍ മിശ്ര പുറപ്പെടുവിച്ച ഈ വിധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലായിരിക്കും ഇനി കേരളത്തിലെ ബി.ജെ.പി.യുടെ ഭാവി എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം.

വിധിയെത്തുടര്‍ന്നു് പരിവാര്‍ സംഘടനകള്‍ക്കിടയില്‍ ആദ്യം ചില ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള്‍ വന്നെങ്കിലും അതിവേഗത്തില്‍ ഈ ഭിന്നത നീക്കാനായി എന്നതു് അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ചെറിയൊരു നേട്ടമൊന്നുമല്ല. ശബരിമലവിധി കേരളത്തിന്റെ തലവിധിയാകുമെന്ന ആശങ്ക ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ രാഷ്ട്രീയനിരീക്ഷകര്‍ക്കിടയില്‍ ശക്തമായിക്കഴിഞ്ഞു. കൃത്യമായി ആസുത്രണം ചെയ്തെടുത്ത ഈയൊരു വിധിയുടെ മറവില്‍ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയസ്വത്വത്തെത്തന്നെ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യുകയാണു് ഫാസിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന്‍ പതിപ്പായ പരിവാര്‍ സംഘടനകള്‍ ശ്രമിക്കുന്നതു്. തത്വത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷമൂല്യങ്ങളില്‍ കെട്ടിപ്പടുത്തതാണെങ്കിലും പ്രത്യയശാസ്ത്രം കമ്മ്യൂണിസമാണെങ്കിലും പ്രയുക്തരീതികള്‍ അവയ്ക്കെതിരായ നവമുതലാളിത്തമായതും ചിന്തിക്കുന്ന നേതാക്കള്‍ മന്ത്രിസഭയിലും പാര്‍ട്ടിയിലും ഇല്ലാത്തതും കേരളത്തില്‍ സി.പി.എമ്മിനു് തിരിച്ചടിയാണു്. അവര്‍ വിഷയത്തെ നയപരമായി സമീപിക്കുന്നതില്‍ മത്സരിച്ചു വീഴ്ച വരുത്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണു്.  അതേ സമയം ചാണക്യതന്ത്രങ്ങള്‍ മെനയാന്‍ പരിവാര്‍ സംഘടനകളില്‍ അനവധി ബുദ്ധികേന്ദ്രങ്ങളുണ്ടു്. തങ്ങളുടെ അജണ്ട നടപ്പിലാക്കാന്‍ അവര്‍ക്കു കൃത്യമായ പദ്ധതികളുമുണ്ടു്. കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് അനുകൂല പാര്‍ട്ടികള്‍ പണ്ടേ തങ്ങള്‍ ഫാസിസത്തിന്റേ കുഴലൂത്തുകാരാണെന്നു് പലവട്ടം പുരപ്പുറത്തുനിന്നു വിളിച്ചു കൂവിയിട്ടുള്ളവരായതിനാല്‍ അവര്‍ ഈ നീക്കങ്ങളില്‍ ബി.ജെ.പിയുടെ ബാറ്റിംഗ് പാര്‍ട്ട്ണറായി സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു സമര്‍ത്ഥമായി കളിക്കുകയേ ചെയ്യൂ.

ലിംഗസമത്വമൊക്കെ നല്ലതുതന്നെ, പക്ഷേ, മതം മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന കറപ്പാണെന്നു് കണ്ടെത്തിയ അതേ പാര്‍ട്ടിയ്ക്കു് ഈ വിഷയത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു നിലപാടെടുക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? സത്യത്തില്‍ അതവരുടെ കാര്യമേയല്ല. സ്ത്രീകള്‍ മാത്രമല്ല പുരുഷന്മാര്‍ കൂടി ശബരിമലയില്‍ കയറാതിരിക്കുമെങ്കില്‍ അതാണുനല്ലതു് എന്ന ഒരു നിലപാടായിരുന്നെങ്കില്‍ അതവരുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനനുകൂലമെങ്കിലുമായേനെ 😁 കുറഞ്ഞപക്ഷം ഈ സ്ത്രീകളെങ്കിലും മതാചാരാനുഷ്ഠാനമെന്ന കറപ്പില്‍ നിന്നു് അകലം പാലിക്കാന്‍ ഇങ്ങനൊരു വിവേചനം കൊണ്ടു് സാധ്യമായിരുന്നു എന്നൊരു നേട്ടവും അതില്‍ കണ്ടെത്താം. പിന്നെ മറ്റൊരു കാര്യമുള്ളതു് സ്ത്രീകള്‍ക്കു കൂടി ദര്‍ശനം സാധ്യമാകുന്ന അവസ്ഥവന്നാല്‍ ഭക്തി വ്യവസായമെന്ന നിലയില്‍ അതു് ശബരിമലയ്ക്കു് നേട്ടം തന്നെയാണു് – ദേവസ്വം ബോര്‍ഡിന്റെ വരുമാനം ഇരട്ടിയിലേറെയാക്കാം. ഒരു പക്ഷേ അതാകുമോ സീപീയെമ്മിന്റെ ചിന്ത? 😁 പരിവാരസംഘങ്ങള്‍ ഈ വിഷയമെടുത്തു് രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ കൈയ്യും കെട്ടി നോക്കിനില്‍ക്കാന്‍ സീപീയെമ്മിനാവില്ല, എങ്ങാനും അവരിതു് മുതലെടുത്താലോ എന്നൊരു ഭയാശങ്ക, ആ നിരര്‍ത്ഥകഭയാശങ്ക കൊണ്ടുതന്നെയാവണം അധികാര അത്യാര്‍ത്തി ഒടുങ്ങാത്ത ഈ നവമുതലാളിത്തപാര്‍ട്ടി ഈ വിഷയത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ അവിവേകം കാണിക്കാന്‍ കാരണം എന്നു് ന്യായമായും നമുക്കു് സംശയിക്കാം. തല കൊയ്യുന്ന കൊള്ളസംഘത്തിനേക്കാള്‍ നല്ലതു് പിടിച്ചുപറിക്കാരനായ മോഷ്ടാവു തന്നെയായിരിക്കും, അതിനാല്‍ എന്തുകൊണ്ടും ഈ ബുദ്ധിശൂന്യസമരത്തില്‍ സീപീയെം തന്നെ ജയിക്കട്ടെ എന്നാണു് ഇപ്പോള്‍ കേരളം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതും. ഒപ്പം ചിന്ത പേരിലല്ലാതെ തലയ്ക്കകത്തു് ചിന്തയുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു നേതാവു് ഈ പാര്‍ട്ടിയില്‍ പിറവിയെടുക്കട്ടെ എന്നും കേരളം ശബരീശനോടു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

ഒന്നുറപ്പാണു് – ശബരിമല വിധി കൊണ്ടു് എത്രയേറെ രാഷ്ട്രീയലാഭം ആര്‍ക്കുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയുമോ അതിന്റെ നാലിരട്ടി ഇതിനകം പരിവാര്‍ രാഷ്ട്രീയം കൊയ്തെടുത്തു കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഇതിലൊന്നും വീഴാതെ കേരളത്തിലെ വോട്ടര്‍മാര്‍ ഫാസിസത്തിനെതിരേ വിധിയെഴുതിയാല്‍ അപ്പോള്‍ നമുക്കു് വീണ്ടും കേരളത്തെ പ്രബുദ്ധകേരളം എന്നു വീണ്ടും വിശേഷിപ്പിക്കാം. അതുവരെ ഭാരതം കണ്ടതില്‍ ഏറ്റവും മഹാനായ ഗുരുവായ വിവേകാനന്ദ സ്വാമികള്‍ വിശേഷിപ്പിച്ചതുപോലെ കേരളത്തെ നമുക്കു് ഒരു ഭ്രാന്താലയമായി കാണാം. ജാതിഭേദവും മതദ്വേഷവും ലിംഗവിവേചനവും കലര്‍പ്പില്ലാതെ കാണുന്ന മോസ്റ്റ് മോഡേണ്‍ ശിലായുഗപരമ്പര വസിക്കുമിടമായി ലോകത്തിനു മുമ്പില്‍ ചില്ലിട്ടു സൂക്ഷിക്കാം.

Advertisements

ഒരായിരം നിരപരാധികള്‍ രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു കുറ്റവാളി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെ‍ടരുതു്

സമീപകാല ബലാല്‍സംഗങ്ങളുടെ ഇരകള്‍ പൈശാചികമായ ക്രൂരതകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ഒരു ദുരനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ കലാശം പോലെ അനിവാര്യമായ മരണത്തെ പുല്കുന്നു. മലയാളമനഃസ്സാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച സൗമ്യവധക്കേസ്, ഡല്‍ഹിയിലെ നിര്‍ഭയ കേസ്, ഇന്നലെ മാത്രം നടന്ന ജിഷ വധക്കേസ് ഇവയിലെല്ലാം കൊടിയ പൈശാചികതയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ദൃശ്യമാണു്. ഇരയുടെ യോനീനാളത്തിലും മലദ്വാരത്തിലും ഇരുമ്പുദണ്ഡുകള്‍ കുത്തിയിറക്കി അതിലൂടെ കുടല്‍മാല പുറത്തുചാടിക്കുന്ന കൊടുംപൈശാചികതയുടെ പിന്നിലെ മനഃശ്ശാസ്ത്രമാണു് മനസ്സിലാകാത്തതു്. കാമപൂരണത്തില്‍ മാത്രമല്ല, അക്രമി ഇരയെ അതിക്രൂരമായി കൊല്ലുന്നതിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു എന്നു് നമുക്കനുമാനിക്കാം. എക്കാലത്തും ഇത്തരം കൊടും ക്രൂരതകള്‍ അപൂര്‍വ്വമായി ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം, പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ ഇത്തരം ക്രൂരതകള്‍ മാത്രമാണു് നടമാടുന്നതു്. ബലാല്‍സംഗങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല; കൊലപാതകങ്ങളില്‍ പോലും ഈ പൈശാചികത ദൃശ്യമാണു്. 51 വെട്ടുകള്‍ ഏറ്റു കൊല്ലപ്പെട്ട ടി.പി. ചന്ദ്രശേഖരനും കൊച്ചിയില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട ഇംതിയാസ് ഖാനും ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിയുന്ന ഏതാനും സമീപകാല ഉദാഹരണങ്ങള്‍ മാത്രം.

ഇരയെ നോവിക്കാതെയും കൊല്ലാം ക്രൂരമായും കൊല്ലാം. പക്ഷേ ഇവിടെ എന്തുകൊണ്ടു് അക്രമികള്‍ ക്രൂരതയോടെ മാത്രം കൊല്ലുന്നു? അതാണു് ചോദ്യം. മാറുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ മാറുന്ന ശീലങ്ങളാകാം കാരണം. പണത്താല്‍ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍, മാനുഷികമൂല്യങ്ങള്‍ക്കു പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍, ഫ്ലാറ്റുകളില്‍ നിലംതൊടാതെ ജീവിക്കുകയും മാളുകളുടെ ഉപഭോഗതൃഷ്ണകളില്‍ സ്വയം മറന്നു് അഭിരമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജഡയുവത്വങ്ങളില്‍ നിന്നു് മറ്റെന്തു പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ എന്ന ഒരൊഴുക്കന്‍ നിരീക്ഷണം ഇവിടെ ഫലം ചെയ്യുകയില്ലെന്നറിയാം. ആഡംബരകാറുകളില്‍ വന്നിറങ്ങിക്കൊണ്ടു് വിലയേറിയ ബൂട്ടുകൊണ്ടു് പാവപ്പെട്ട ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരനെ നിഷ്കരുണം മര്‍ദ്ദിച്ചുകൊന്ന സംഭവം നടന്നതു് ഈയിടെയാണു്. പണത്തിന്റെ സ്വാധീനമുണ്ടായിട്ടും ഇവിടെ എങ്ങനെയോ അക്രമി അകത്തായി. പക്ഷേ, സൗമ്യ വധക്കേസിലും ഡല്‍ഹി സംഭവത്തിലും യഥാര്‍ത്ഥഅക്രമികള്‍ രക്ഷപെടുകയാണുണ്ടായതു്. ദാ ഇന്നലെ മാത്രം നടന്ന ജിഷ വധക്കേസിലും ഇതൊക്കെത്തന്നെയായിരിക്കും സംഭവിക്കുക എന്നു് വെറും ജനത്തിലൊരുവനായ ഞാന്‍ കരുതിപ്പോകുന്നു. അക്രമിയെ ഇതുവരെ കണ്ടത്തിയിട്ടുമില്ല, കണ്ടത്താന്‍ കഴിയുമെന്നു് തോന്നുന്നുമില്ല, ഇനി കണ്ടത്തിയാല്‍ത്തന്നെ ഗോവിന്ദച്ചാമിമാരെപ്പോലെ രക്ഷപെടുകയില്ലെന്നു് എന്തുറപ്പു്? ജിഷയുടെ മരണത്തില്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ടു് – ആദ്യദിനങ്ങളിലെ ജനത്തിന്റെ കുറ്റകരമായ മൗനം, നിസ്സംഗത, പ്രതികരണമില്ലായ്മ – അതു് അത്യന്തം അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. ഇത്രയും പൈശാചികമായ ഒരു ബലാല്‍സംഗകൊലപാതകം ജനത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയിലെത്തിക്കാന്‍ ഏറെ ദൂരെനിന്നുവന്ന ജിഷയുടെ സഹപാഠികള്‍ വേണ്ടിവന്നു എന്നതുതന്നെ വേദനാകരമായ ഒരവസ്ഥയാണു്, തൊട്ടടുത്തുള്ള ജനങ്ങള്‍ക്കൊന്നും അതില്‍ ഒരാശങ്കയുമുണ്ടായില്ല പോലും! പോലീസിന്റെ ആലസ്യം കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതില്ല, എല്ലാ കേസുകളിലും അവര്‍ എന്നും ഇങ്ങനൊക്കെത്തന്നെയായിരുന്നു. തങ്ങള്‍ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഭയാനകമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സംബന്ധിച്ചു് ജിഷയുടെ കുടുംബം സമര്‍പ്പിച്ച പരാതികള്‍ പോലീസ് ആദ്യമേ ഗൗരവത്തിലെടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ, ഇങ്ങനൊരു കുറ്റകൃത്യം തന്നെ നടക്കുമായിരുന്നില്ല. തെരഞ്ഞടുപ്പിന്റെ വക്കില്‍ വച്ചു നടന്നതായതിനാല്‍ എല്ലാ മുന്നണിയിലും പെട്ട രാഷ്ട്രീയശിഖണ്ഡികള്‍ക്കും ചെന്നായ്ക്കള്‍ക്കും ശിങ്കങ്ങള്‍ക്കും ഒരു ബലാല്‍സംഗ-കൊലപാതകപ്പാല്‍പ്പായസം സൗജന്യമായി വിളമ്പിക്കിട്ടി എന്നേ പറയേണ്ടൂ – അവരുണ്ടു് ആര്‍ത്തിയോടെ കുടിയോടുകുടി. തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും തൂറിയതിനും മുള്ളിയതിനും ഹര്‍ത്താല്‍ നടത്തിയിരുന്നവര്‍, ദളിത് സംഘടനകള്‍ സംയുക്തമായി ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഹര്‍ത്താലിനു് പിന്തുണ നല്‍കാന്‍ പോലും സന്നദ്ധരാകാതെ, പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം കൊണ്ടു് മാന്യന്മാരായി! പോലീസ് തിരക്കിലാണു് – രേഖാചിത്രം തയ്യാറാക്കല്‍ എന്ന നിഴല്‍യുദ്ധം അങ്ങനെ മന്ദമന്ദം പുരോഗതി പ്രാപിച്ചുവരുന്നു.

ജിഷയുടെ ഘാതകനെ എത്രയും വേഗം കണ്ടെത്തുക തന്നെ വേണം. അയാള്‍ക്ക് അര്‍ഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ തന്നെ ലഭിക്കണം. അതില്‍ രണ്ടഭിപ്രായമില്ല. ജിഷയുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ലോകമറിയാന്‍ അവര്‍ക്കു് രക്തസാക്ഷിത്വം വരിക്കേണ്ടി വന്നു. ജിഷയേയും അവരുടെ അമ്മ രാജേശ്വരിയേയും പോലെ ഇനിയുമേറെ നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യര്‍ സമൂഹത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കുകളില്‍ നിരാലംബരായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടു്. അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും ലോകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ ഇനിയും നാം അവരുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൂടാ. വെറുമൊരു ചടങ്ങുപോലെ ഒരു ഇരുചക്രവാഹനറാലിയോ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ പിക്കറ്റിങ്ങോ ധര്‍ണ്ണയോ ഒക്കെ മാത്രം നടത്തിയതു കൊണ്ടായില്ല; ജീവിയ്ക്കുന്ന ജിഷമാരെ സംരക്ഷിക്കുകയും അവര്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രതികരിക്കുകയും അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണു് ജിഷയ്ക്കുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തരമായ പ്രതിഷേധം.

ബലാല്‍സംഗക്കേസുകളിലെ പ്രതികള്‍ക്കു് എന്തുകൊണ്ടാണു് പരമോന്നതശിക്ഷ നല്കാത്തതെന്നറിയാമോ? ചെയ്യുന്ന കുറ്റത്തിനു് വധശിക്ഷ കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞാല്‍ തെളിവു നശിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അക്രമി ഇരയെ ഉറപ്പായും കൊല്ലുമത്രേ. അങ്ങനെ ഇരകളുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണു് ബലാല്‍സംഗക്കേസുകളിലെ പ്രതികള്‍ക്കു് പരമോന്നതശിക്ഷ നല്കാത്തതു് എന്നു് ചില അഭിഭാഷകര്‍. അപ്പോള്‍ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുകയും ശേഷം ഇരയെ ക്രൂരമായി കൊല്ലുകയും കുറ്റകൃത്യത്തിനു് വ്യക്തമായ തെളിവുകള്‍ ലഭ്യവുമായ സാഹചര്യത്തില്‍ എന്തുചെയ്യും? എന്തേ ചാമിയ്ക്കു് തക്കശിക്ഷ കിട്ടിയില്ല? ഡല്‍ഹിയിലെ നിര്‍ഭയയെ ഏറ്റം ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ച, “കുട്ടിയ്ക്കുള്ളിലൊളിച്ചിരുന്ന മുതുക്ക”ന്റെ പേരു പോലും വെളിപ്പെടുത്താതെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു് നമ്മുടെ കോടതികള്‍ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധത പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു. രാജ്യാന്തരസമൂഹം പോലും സജീവമായിടപെട്ട ആ കേസിലെ “കുട്ടിയ്ക്കുള്ളിലെ മുതുക്ക”നെ യഥാകാലം കോടതി വെറുതെ വിടുകയും ചെയ്തു. ജിഷയുടെ ഘാതകന്റെ കാര്യത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കാനാണു് കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യത. കാരണം, ആയിരം നിരപരാധികള്‍ രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു കുറ്റവാളി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെ‍ടരുതു് എന്നു് നമ്മുടെ മഹത്തായ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്കു് കലശലായ നിര്‍ബന്ധമുണ്ടു്. ഭാരത് മാതാ കീ ജയ്!