മാര്‍ച്ച് 8 അന്തര്‍ദ്ദേശീയ വനിതാദിനം.

അങ്ങനെ വീണ്ടുമൊരു അന്തര്‍ദ്ദേശീയ വനിതാദിനം കൂടി കടന്നു പോകുന്നു. ആണ്‍-പെണ്‍ സമത്വം, സ്ത്രീയുടെ സാമൂഹികഔന്നത്യം എന്നിവയൊക്കെയായിരിക്കും എന്നത്തെയും പോലെ ഈ പെണ്‍ദിനത്തിന്റേയും പ്രധാനവിഷയം. സ്ത്രീയെ ശക്തയാക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിലേറെയും സൗന്ദര്യ വര്‍ദ്ധകവസ്തുക്കളുടെ വ്യാപാരികളാണെന്നുള്ളതാണു് കൗതുകകരമായ വസ്തുത. ഇവരൊക്കെത്തന്നെയാണു് സ്ത്രീയെ ഒരൊന്നാന്തരം കച്ചവടച്ചരക്കാക്കി ഇവരുടെ വിപുലമായ ഉല്‍പ്പന്നനിരകളുടെ അടിമകളാക്കി പുരുഷനു് മൊത്തക്കച്ചവടം ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നതു്.

പത്രങ്ങളും ചാനലുകളും നയിക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്നതും ഇവരൊക്കെത്തന്നെ. കാണുമ്പോള്‍ തമാശ തോന്നും, സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തെപ്പറ്റി ഘോരഘോരം വായിട്ടലയ്ക്കുന്ന സ്ത്രീവാദിസാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകയുടെ സംസാരം ബലമായി തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു് അവതാരകന്‍ ബ്രേക്ക് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഉടന്‍ തന്നെ വരുന്നതു് ഭര്‍ത്താവിന്റെ വസ്ത്രമലക്കിക്കൊണ്ടു് മുറിയിലേയ്ക്കു കടന്നുവരുന്ന ഭാര്യയോടു് അലസമായി “മീനൂ ചായ” എന്നാജ്ഞാപിക്കുന്ന മെയില്‍ ഷോവനിസ്റ്റ് പരസ്യം. തുടര്‍ന്നു വരുന്നൂ, “നിന്റെ കൈയ്യുടെ ജോലി ഇരട്ടിയാക്കിയല്ലോ ഇവന്‍” എന്നു് മരുമകളോടു് പരിതപിക്കുന്ന അമ്മായിയമ്മയുടെ പരസ്യം. “ചര്‍മ്മം കണ്ടാല്‍ പ്രായം തോന്നുകയേയില്ല” എന്നു ചിലച്ചുതുടങ്ങി തൊട്ടടുത്ത പരസ്യം. “ഇനി പിന്നിലീരിക്കാന്‍ എന്നെക്കിട്ടില്ല” എന്ന നവയുഗവനിതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനമാണു് അടുത്ത പരസ്യത്തിലെ ഇതിവൃത്തം. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം പക്ഷേ അവളെ വിപണിയുടെ ഇരയാക്കാനുള്ള ഗൂഢാലോചനയാണെന്നൊന്നും അവള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്നു മാത്രം.

അപ്പോള്‍ വാസ്തവത്തിലെന്താണീ വനിതാദിനം? വിപണിയുടെ സ്പോണ്‍സര്‍ഷിപ്പില്‍ മാദ്ധ്യമവ്യഭിചാരക്കാര്‍ വിറ്റഴിക്കുന്ന തരംതാണ ഒരുല്പന്നം മാത്രമോ?

Advertisements